UČESNICI


ŽAK RUVIJE, pijanista (Francuska)

jacques_rouvierRodjen u muzičkoj familiji u Marseju, Žak Ruvije je učio kod Vlade Perlmutera, Pjera Sankana i Žan Iboa na Pariskom konzervatorijumu gde je diplomirao klavir i kamernu muziku, ali i harmoniju i dirigovanje. Usavršavao se kod Pjera Barbizea i Žan Fasine.

Laureat na više medjunarodnih takmičenja (Vioti, Maria Canals, Margarit Long), 1970.godine osniva trio Ruvije-Kantorov-Miler sa kojim koncertira širom sveta više od trideset godina.

Kao solista i kamerni muzičar nastupa na festivalima kao što su Prad, Spoleto, Kumo, Eks u Provansi, a kao jedan od najrenomiranijih pedagoga svoje generacije, pozivan je na majstorske kurseve po celom svetu.

Snimio je više od trideset diskova uključujući i celokupna dela Debisija i Ravela za koje je dobio francusku nagradu “Grand Prix du Disque“.

Redovan je član žirija na takmičenjima kao što su Čajkovski, Šopen, Margarit Long, Lids, Santander, Montreal, Dablin, Hamamatsu, Sendai, Seul, Ženeva…

Posle 35 godina predavanja na Pariskom konzervatorijumu, trenutno radi na UDK u Berlinu i na Mocarteumu u Salcburgu.


VOJVOĐANSKI SIMFONIJSKI ORKESTAR,  Srbija

foto: Darko Milosavljević

Nastavljač Vojvođanskih simfoničara, orkestar je od februara 2011. godine formiran kao
Vojvođanski simfonijski orkestar, organizovan po principu ansambla „stađone”. Do sada je ostvario blizu 100 koncerata, dostigavši značajan nivo muziciranja i dobre interpretativne standarde.
U proteklom periodu uspešno je izveo preko 70 premijernih programa, s učešćem svetski priznatih domaćih i stranih dirigenata. Od renomiranih gostujućih umetnika međunarodne muzičke scene s kojima je sarađivao, važno je spomenuti maestre kao što su Marko Parizoto, Srboljub Dinić, Premil Petrović, Bojan Suđić, Lior Šambadal, Emil Tabakov, Julijan Rahlin,
Mladen Tarbuk, Eduard Topčijan, Klaudio van de Velde, Timoti Redmont te atraktivne soliste među kojima su bili Lorenco Gato, Narek Haknazarijan, Aleksandar Madžar, Rita Kinka, Nebojša Jovan Živković, Laura Levai Aksin, Roman Simović, Stefan Milenković, Mladen Čolić, Ratimir Martinović, Aleksandar Tasić, Itamar Zorman, Ksenija Janković, Tatjana Samuil, Aleksandar Buzlov, Hačatur Almazjan, Dragana Radaković, Sanja Romić,
Mirtil Miheler, Aleksandar Tasić i još niz takođe izvanrednih interpretatora. Prema oceni stručnih kritičara, kao i angažovanih gostujućih dirigenata i solista, Vojvođanski simfonijski orkestar dostigao je visok interpretativni nivo respektabilnog profesionalnog ansambla, a po svojoj poziciji u matičnoj sredini redovno učestvuje i na Novosadskim muzičkim
svečanostima.
Jula 2014. Vojvođanski simfoničari su prvi put zakoračili u međunarodne vode i predstavili se na 60. Splitskom ljetu i 65. Dubrovačkim ljetnim igrama. Oba festivalska koncerta pozitivno su ocenjena u pisanim i elektronskim medijima, dok je mladi hrvatski violinista Marko Gracijani, solista u Koncertu za violinu i orkestar Petra Čajkovskog, dobio za svoju
interpretaciju nagradu „Judita” dnevnog lista Slobodna Dalmacija. U obrazloženju žirija stoji i da je „prinos ostvaren s vrsnim Vojvođanskim simfonijskim orkestrom kojim je ravnao Berislav Skenderović, pohranio trajan trag u srcima splitskih štovatelja glazbe”. Priznanje našem ansamblu stiglo je i od časopisa Muzika klasika, čiji žiri mu je za uspešnost delovanja
u 2014. dodelio nagradu za orkestar godine. U novembru 2015. orkestar je prvi put zapaženo muzicirao u velikoj dvorani Kolarčeve zadužbine u Beogradu, a oktobra 2016. godine na Beogradskim muzičkim svečanostima u istoj sali.
U sezoni 2018/19. Vojvođanski simfonijski orkestar, pored redovnih koncerata klasične muzike, beleži i niz žanrovskih iskoraka, sarađujući s poznatom interpretatorkom sevdalinki Amirom Medunjanin, ansamblom „Janoška“, te s nekoliko vrsnih umetnika operske scene, kao i koncert „Korzo“ koji se održava tradicionalno u septembru mesecu na Bulevaru Mihajla Pupina (Novi Sad).


ALEKSANDAR MARKOVIĆ, dirigent (Austrija-Srbija)

Rođen u Beogradu, diplomac u
dirigentskoj klasi Leopolda Hagera na Univerzitetu za muziku u Beču, Aleksandar Marković je takođe pohađao
majstorske kurseve na Muzičkoj Akademiji Chigiana u Sieni, gde je dobio počasnu diploma. Dobio je stipendiju Fondacije Herbert von Karajan iz Berlina i osvojio prvu nagradu na 7. međunarodnom takmičenju dirigenata „Gregorz Fitelberg“ u Katovicama, Poljska.

Aleksandar Marković vlada širokim rasponom simfonijskog i operskog repertoara, od klasičnog i romantičnog do savremenog stila. Njegovo veliko
interesovanje za muziku 20. veka i avangardnu muziku dovelo je do izvođenja dela kompozitora kao što su Hartmann, Schnitke, Istvan, Rozsa,
Ligeti, Lutoslavski, Glass, D’Ase, Pintscher, Larcher, Tuur, Yusupov, Salonen i MacMillan. Početkom 2018. godine snimio je balet „Scriabiniana“
Kasjana Goleizovskog i balet „Satori“ Lorenza Dangela za baletsku grupu Sergeja Polunina.

Kao muzički direktor Opere Sever, dirigovao je Janačekovu Jenufu i Strausov Der Rosenkavalier, a imao je i nekoliko koncertnih nastupa sa
orkestrom Opere Sever, sa repertoarom, od Mocarta do Schumanna, Vagnera i Straussa. Kao glavni dirigent Tiroler Landestheatra u Insbruku dirigovao je visoko cenjene produkcije Salome, Der fliegende Hollander, Madama Butterfli, Tosca, Cavalleria Rusticana / I Pagliacci, Le nozze di Figaro, Romeo et Juliette, La Traviata, Nabucco, Norma i Labudovo Jezero, i mnoge druge inovativne simfonijske programe.
Takođe je dirigovao novu produkciju La forza del Destino u Narodnom pozorištu u Beogradu, a dirigovao je i u Narodnom pozorištu u Pragu i
Landestheatru u Salcburgu. Proslavio je 2013. “Vagnerovu godinu” novom
produkcijom Der fliegende Hollander u Slovenačkom narodnom pozorištu u Ljubljani i koncertnom izvedbom Rienzija u Minhenskoj Filharmoniji am
Gasteig.

Dok je radio sa Brno Filharmonijom, pored koncerata njihove godišnje
sezone, odveo je orkestar u bečki Konzerthaus, Grosses Festspielhaus
Salzburg, Palatu umetnosti u Budimpešti, Brucknerhaus Linz, dvoranu
Kraljice Elizabete u Antverpenu, dvoranu Reduta u Bratislavi, na Passau
evropski festivala i na dužu turneju po Japanu. U jesen 2014. godine izveli
su All-Wagner program u dvorani Stefaniensaal u Gracu, na ​​otvaranje
proslave Musikverein fur Steiermark povodom 200 godina postojanja.

Orkestarski nastupi uključuju i: Royal Liverpool Philharmonic Orchestra, City of Birmingham Symphony Orchestra, RTE Symphony Orchestra of
Ireland, National Orchestra of Belgium, Munich Radio Orchestra, Odense Symphony Orchestra, the Bournemouth Symphony Orchestra, the BBC Scottish Symphony Orchestra, the Malmö Symphony, the Qatar Philharmonic, Beethoven Orchestra Bonn, Hrvatski HRT i Prague Radio symphony orchestras, Slovenačka filharmonija i Slovačka filharmonija, sa kojom je snimio kompakt disk “Sinful Women” za češkog nacionalnog izdavača “Supraphon”. Uspešno je debitovao sa: Wuppertal Opera and Symphony Orchestra, Orchestre de Chambre de Lausanne, Symphony Orchestra of Teatro Verdi Trieste, Bremen Philharmonic, Lübeck Philharmonic i Mannheim Chamber Orchestra.
Ostali gostujući nastupi uključuju: Spanish Radio and Television Symphony Orchestra, Vienna Symphony Orchestra, Dresden Philharmonic, Stuttgart
Philharmonic, Prague Symphony Orchestra, Mozarteum Orchestra Salzburg, Vienna Chamber Orchestra and Concertverein, Scottish Chamber Orchestra, Janacek Philharmonic Ostrava, Lithuanian National Symphony
Orchestra, Symphony Orchestra of St. Gallen, State Orchestra Braunschweig, Beogradska Filharmonija, Zagrebačka
Filharmonija, Sarajevska Filharmonija, Vojvođanski Simofnijski Orkestar i Kremerata Baltica.


SCHIAVO-MARCHEGIANI, klavirski duet (Italija)

„Schiavo-Marchegiani klavirski duet pokazuje koliko je uzbudljivo stvarati
muziku zajedno“; „Nudili su savršenu muzičku noć“; „Dvojica italijanskih pijanista preselili su publiku svojim izvođenjem Mocartove muzike“; “Oni su
pijanisti sa neverovatnom zvučnom kulturom … njihovo izvođenje Schubertovih komada bilo je sjajno, plemenito i neobično originalno”

G. Schiavo i g. Marchegiani veoma su cenjeni od strane publike i kritičara
zbog njihovih muzičkih ličnosti, velike izražajnosti i prirodnosti, lepote
zvuka, intenziteta i neodoljive energije njihovih nastupa.
U periodu njihovih solo aktivnosti sviraju širom sveta i zajedno izvodeći
stotine koncerata na najprestižnijim mestima i festivalima, uključujući
Carnegie Hall u Njujorku, Goldener Saal u Musikvereinu i Konzerthaus u Beču, Mozarteum u Salzburgu , Filharmonija (Grosser Saal) i Konzerthaus u Berlinu, Laeiszhalle u Hamburgu, Beethoven-Haus u Bonnu, Dvorana Smetana i Dvorak u Pragu, Sala Verdi u Milanu, Suntori Hall u Tokiju, Pozorište Solis u Montevideu, Sao Paulo Hall u Brazilu kao i u Rimu, Parizu, Cirihu, Londonu, Sofiji, Istanbulu, Moskvi, Sankt Peterburgu, Montrealu, Torontu, Vašingtonu, Meksiko Sitiju, Bakuu, Astani, Hong Kongu, Bangkoku, Singapuru, itd. 2013. godine debitovali su na prestižnom Festivalu Ravello svirajući Mocartov koncert za dva klavira i orkestar K. 365.

Njihova blistava karijera učinila ih je redovnim gostima sa najprestižnijim
orkestrima, poput Berlinskih Simfoničara, Budimpeštanskog simfonijskog
orkestra, Njujorškog simfonijskog orkestra, Meksičkog državnog simfonijskog orkestra, Istanbulskog simfonijskog orkestra, Praškog kamernog orkestra, Tajlandske filharmonije, kamernog orkestra u Madridu i Nacionalnog Orkestra države Azerbejdžan. Nedavno su nastupili sa Simfonijskim orkestrom praškog radija u dvorani Dvorak; ovaj koncert je uživo prenosio Češki nacionalni radio, a kasnije i Italijanski nacionalni radio RAI3. Snimali su za druge važne nacionalne TV i radio kanale u Nemačkoj, Bugarskoj, Rusiji, Meksiku, Hong Kongu itd.

2014. godine izdavačka kuća Decca objavila je njihov prvi CD, u potpunosti
posvećen Francu Schubertu koji je od časopisa Amadeus dobio odlične kritike i pet zvezdica.

“U Fantaziji se dvojica pijanista igraju živahnom i laganom neposrednošću, istovremeno dajući jasan osećaj jasnijim Schubertovim pesničkim pokretima … ima prelepih oštrih trenutaka … Ostale numere na disku su sve divno izvedene ”(Robert Hugill);

„Marco Schiavo i Sergio Marchegiani dobro se snalaze sa ovom muzikom… oni su otvoreni i bistrih očiju, proizvodeći lepu paletu tonova i tekstura, i sa pouzdanjem rukuju prelazima …“ (Stephen Francis Vasta).

Sergio Marchegiani i Marco Schiavo su studirali kod sjajnih muzičara kao što su Ilonka Deckers Kuszler, Alekander Lonkuich, Bruno Canino, Franco Scala, Aldo Ciccolini i Sergei Dorenski.

Predaju u konzervatorijumima Alessandria i Potenza i često su trazeni kao
clanovi žirija, za majstorske kurseve i takmičenja klavira širom sveta (Španija, Srbija, Turska, Sjedinjene Države, Meksiko, Kazahstan, Japan, Australija, Brazil, itd.).

www.duoschiavomarchegiani.it


LIDIJA BIZJAK, pijanista (Srbija-Francuska)

Laureat Međunarodnog konkursa u Dablinu 2000.godine, pijanistkinja Lidija Bizjak ponela je, laskavu titulu “Zvezde u usponu” (Rising stars) 2000/01 i u
okviru istoimene turneje nastupila na devet koncerata – u Njujorku (Carnegie Hall), u Londonu (Wigmore Hall), u Beču (Musikverein), u Amsterdamu
(Concertgebau), u Parizu (Cité de la Musique), u Atini, Kelnu, Briselu i Birmingemu.
Posle osvajanja konkursa “Pre scene” (Avant-scène) na Pariskom konzervatorijumu, tokom 2002.g. izvela je Ravelov Koncert za levu ruku u sali Cité de la Musique u Parizu i Šopenov Drugi koncert na Festivalu u Lonu
(Francuska). Učestvovala je i na festivalima kao sto su Lokenhaus (Austrija),
Prasa-Kouvu (Engleska), Rok d’Anteron, »Folle journée« u Nantu, Noan, Kolmar, Perigor-Noar, Kasi, “Juventus” u Kambreu (Francuska), Martinu u Pragu, Šarlotsvil(SAD), BEMUS…
Diplomirala je i završila postdiplomske studije na Pariskom konzervatorijumu sa Prvim nagradama iz klavira (Žak Ruvije) i iz kamerne muzike (Moris Burg), kao i na FMU u Beogradu (A.Šandorov), a brojne nagrade na takmičenjima za mlade pijaniste, kao i Oktobarsku nagradu grada Beograda, osvojila je već u nižoj i srednjoj školi (Zlata Maleš). Dobitnik je i nagrade za najbolje izvodjenje Prelida Milana Mihajlovića na prekinutom takmičenju Muzičke omladine u Beogradu marta 1999. godine.
Usavršavala se sa umetnicima kao što su Marej Peraja, Leon Flajšer, Ferenc
Radoš, Arie Vardi, Aleksandar Lonkvic, Aldo Cikolini, Kristof Rihter, Ksenija
Janković, Ajda Levin, Irena Grafenauer.
Nastupala je kao solista sa orkestrom Kapitol iz Tuluza, Nacionalnim orkestrom Francuske, orkestrom Francuskog radija, orkestrom iz Pikardije, Britten sinfonijom, Hong Kong sinfonijetom, Sinfonijom Varsovijom, Štutgartskom filharmonijom, Simfonijskim orkestrom RTV Irske, Gudačima Svetog Đorđa i svim simfonijskim orkestrima u Beogradu.
Francuska kritika je veoma toplo primila prvi solistički disk Lidije Bizjak sa
sonatama Šuberta i Šumana (“Lyrinx”), dodelivši mu priznanje “Diapason
découverte”.

2002.godine osniva klavirski duo sa sestrom Sanjom koji ubrzo postiže zapažene uspehe osvojivši dve specijalne nagrade na ARD takmičenju u Minhenu 2005.g. i nizom koncerata u Francuskoj, širom Evrope, u Australiji i u Japanu. 2012. izdaju svoj prvi disk za francusku diskografsku kuću “Mirare” sa delima Stravinskog za 4 ruke koji dobija nagradu ffff francuske kritike u listu Télérama. Isto prestižno priznanje Télérame , kao i sjajan prijem kod engleske i irske kritike dobija i njihov najnoviji disk koji je 2015. izašao za britansku kuću “Onyx” sa koncertima Pulanka
i Martinua za 2 klavira i orkestar sa Filharmonijom iz Štutgarta i dirigentom Radoslavom Šulcom.

Lidija Bizjak se paralelno bavi i pedagoškim radom kao redovni profesor na
Regionalnom konzervatorijumu Normandije u Caen-u, zatim na konzervatorijumu 18.arondismana u Parizu i držeći majstorske kurseve na FMU u Beogradu, u Muzičkoj školi « Kosta Manojlović » u Zemunu i u Muzičkoj školi « Petar Konjović » u Somboru.

“Samo kao kod najvećih, Lidija Bizjak nalazi pravu meru između lepog i oporog, oklevajućeg i odlučnog, simfonijskog i čisto pijanističkog. Bez suvišnih efekata, bez površnosti. Samo muzika. I to kakva!”
Jacques Drillon, Nouvel observateur

“Klavir Lidije Bizjak zvuči kraljevskom punoćom, bez grubosti, sa trajanjem
zvuka koje dovoljno govori da ova mlada umetnica podjednako neguje ljubav prema svom instrumentu koliko i prema muzici koju svira.”
Alain Lompech, Diapason

“…izvanredan osećaj za poeziju, za predele između tišine i šapata…”
Jean-Luc Macia, La Croix


MIHAJLO ZURKOVIĆ, pijanista (Srbija)

Mihajlo Zurković je rođen u Somboru gde je započeo svoje muzičko obrazovanje. Sa 14 godina postaje student „nulte godine“ za izuzetne mlade talente pri Akademiji umetnosti u Novom Sadu. Diplomirao je i magistrirao u istoj ustanovi sa najvišim ocenama u klasi prof. Jokuthon Mihailović, pod čijim mentorstvom nastavlja doktorske studije na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu. Dobitnik je mnogih nagrada na nacionalnim i internacionalnim takmičenjima od kojih su najznačajnije: prva specijalna nagrada na međunarodnom takmičenju „Petar Konjović“ (Beograd, 1995), prva nagrada na međunarodnom takmičenju „Citta di Moncalieri“ (Monkalijeri, Italija, 1995), treća nagrada na međunarodnom takmičenju „Frederik Šopen“ (Novi Sad, 1997), prva nagrada na Internacionalnom forumu u Kijevu (Ukrajina, 2009.) kao i diploma finaliste
pijanističkog takmičenja „Dinu Lipatti“ (Bukurešt, Rumunija, 2002).
Od svog prvog solističkog koncerta koji je imao sa 12 godina, do sada je odsvirao preko četirsto resitala, kamernih koncerata i nastupao je kao solista sa različitim orkestrima. Svirao je u svim značajnijim salama u Srbiji (velika sala KNU, Skupština grada Beograda, Sinagoga i Gradska kuća
u Novom Sadu, Gradska kuća u Subotici, Sala simfonijskog orkestra u Nišu…) i imao zapažene nastupe u Sloveniji, Hrvatskoj, Bosni i Hercegovini, Makedoniji, Crnoj Gori, Italiji, Francuskoj, Španiji, Belgiji, Rumuniji, Mađarskoj, Japanu, Kini, Rusiji i SAD. Nastupao je na festivalima:
Somborske muzičke svečanosti, BEMUS, NIMUS, „Kek madar“ (Kaloča, Mađarska), “Pianotune” (Lommel, Belgija), “ Festival di Musica Terni” ( Terni, Italija), “ Festival di Musica Lago di Como” (Komo, Italija), “ Piano Echos” (Villa Remotti, Fubine, Italija), “ Festival de Musica de Sant Pere
de Rodes” ( Đirona, Španija), “ Les folles Journees” ( Kanazava, Tokio, Japan), “ Scene National De Sete, Ensemble Conterpoint” (Set, Francuska) i „Movimentos“ (Volfsburg, Nemačka).
Učestvovao je u projektu „40 fingers“ u okviru koga je imao niz zapaženih nastupa u Italiji. U decembru 2009. godine debitovao je u Njujorku sa resitalom u “Bechstein hall”. U martu 2010. nastavlja svoju koncertnu aktivnost u Rusiji nastupima u nekoliko značajnih sala u Sankt
Petersburgu: Mala sala Konzervatorijuma Rimski-Korsakov, Velika sala koledža Modest Musorgski (u okviru festivala posvećenog Šopenu) i u jednoj od najprestižnijih sala – Šeremetjev dvorac.
Tokom koncertne sezone 2013/14 učestvuje u velikom projektu irske kompanije „Fabulous Beast Dance Theatre“ u okviru koga izvodi „Posvećenje proleća“ i „Petrušku“ Igora Stravinskog na festivalima u Nemačkoj i Irskoj.
2009. godine je izdao kompakt disk u produkciji kulturnog centra „Laza Kostić“ iz Sombora i Akademije umetnosti Novi Sad sa delima Šuberta, Šopena, Bramsa i Skrjabina.
Mihajlo Zurković je idejni tvorac, jedan od osnivača i prvi umetnički direktor, ponovno uspostavljenog muzičkog festivala Somborske muzičke svečanosti – SOMUS.
Angažovan je kao vanredni profesor i šef katedre za glavni predmet klavir na Akademiji umetnosti u Novom Sadu.

« …Miša Zurkovic je pokazao svoje neverovatno pijanističko umeće. Treba ga sa poštovanjem svrstati u rang vrhunskog talenta bezuslovno sposobnog za izražajni i jasan zvuk i bez ikakvog straha od preterivanja, ubrojiti ga međju velika imena pijanističkog sveta… »
Alessandro Samsa, « Recensioni di musica classica », Terni 2014

“Bili smo preplavljeni istovremeno i intimnim i ekstrovertnim pristupom, istančanom paletom prefinjeno izdiferenciranih tonskih boja, uzburkanih osećanja, besprekornim virtuozitetom, a opet naizgled jednostavnim i lakim predavanjem čija muzikalnost ni u trenutku nije dolazila u pitanje.
Zurkovićevo tumačenje plenilo je od početka do kraja lepotom i uzbudljivim muzičkim tokom, minuciozno oblikovanim detaljima i stilskom uverljivošću”
Marija Adamov, Dnevnik 2016.


TEA DIMITRIJEVIĆ – DEJAN SUBOTIĆ, klavirski duo (Srbija)

Duo nastupa od 2007. godine. Ostvario je veliki broj koncerata u eminentnim beogradskim salama kao i gradovima Srbije, izvodeći obiman repertoar koji obuhvata dela od perioda klasicizma do XXI veka. Nastupali su u okviru proslave 200
godina rođenja Roberta Šumana na Gala koncertu u Skupštini grada, u okviru Festivala “Šuman i njegovi dvojnici”, kao i na 45. Mokranjčevim danima u Negotinu. Snimak Šumanovih dela u interpretaciji dua emitovao je i britanski radio BBC3. Duo je izveo integralna dela Erika Satija za klavir četvororučno, a u aprilu 2012. godine, povodom 150 godina od rođenja Kloda Debisija održan je koncert na kome su izvedena sva dela ovog autora za klavir četvororučno. Održali su nekoliko tematskih resitala – Muzika za decu, Žene kompozitori, Francuska muzika XIX i XX veka, Kamerna muzika Valerija Gavrilina, kao i veliki broj koncerata savremene srpske muzike.
Premijerno su izveli dela za klavir četvororučno srpskih autora koji su za njih pisana (Svetlana Savić, Branka Popović, Dragana Jovanović, Tatjana Milošević), a izvode celokupan opus za klavirski duo Miloša Petrovića. Tea Dimitrijević i Dejan Subotić su prvi umetnici koji su doktorirali iz oblasti kamerne muzike u Srbiji. Duo je dobitnik Srebrne medalje Univerziteta
umetnosti.

Tea Dimitrijević je rođena u Beogradu. Diplomirala je i magistrirala klavir na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu u klasi red. prof. Mirjane Šuica-Babić, specijalizirala kamernu muziku i diplomirala čembalo u klasi red. prof. Miloša Petrovića. Doktorirala je iz oblasti kamerne muzike u klasi red. prof. Miloša Petrovića i red. prof. Zorice Ćetković. Kao solista i kamerni muzičar koncerte je održala širom Srbije kao i u Crnoj Gori, Nemačkoj,
Sloveniji, Grčkoj, Makedoniji i Austriji. Nastupala je sa Beogradskom Filharmonijom, Ansamblom “Arte”, Gudačima sv. Đorđa, Ansamblom za novu muziku, orkestrom Camerata Serbica i Nordijsko-balkanskim gudačkim orkestrom “NORBAL”. Učestvovala je na festivalima
“BEMUS” i “BELEF” u Beogradu, “NOMUS” u Novom Sadu, “Budva Grad teatar”, “Mokranjčevi dani”, “AFES” u Makedoniji i festivalu “Ohridsko leto”. Redovan je učesnik Međunarodne tribine kompozitora. Kao stalni saradnik Simfonijskog orkestra RTS izvela je značajna dela svetske i domaće literature, nastupajući sa poznatim dirigentima kao i solistima i operskim zvezdama: Moserat Kabalje, Kiri Te Kanava, Hoze Karerasom i Plasidom Domingom.
Premijerno je izvodila mnoga dela domaćih autora, pogotovo za klavirski duo. Radi na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu kao vanredni profesor na Katedri za kamernu muziku. Autor je i voditelj emisije “Susretanja” kao i Noćnog programa “Iza violinskog ključa” Prvog programa
Radio Beograda.

Dejan Subotić je studirao klavir kod Andreje Pregera, Andreje Inhof i Nevene Popović, u čijoj klasi je diplomirao i magistrirao na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu. Nakon toga je diplomirao i magistrirao čembalo u klasi Zorice Ćetković i završio specijalizaciju iz oblasti
kamerne muzike. Doktoriralo je iz oblasti kamerne muzike u klasi red. prof. Zorice Ćetković.
Kao stipendista Evropske komisije, usavršavao se na Visokoj Kraljevskoj muzičkoj školi u Stokholmu (odsek za kamernu muziku u Edsbergu, profesor Mats Seterkvist). Bio je aktivan učesnik  majstorskih kurseva klavira, čembala i kamerne muzike kod Petera Lenerberga, Borbole
Doboži, Petera Dirksena, Konstantina Boginoa, Sijavuša Gadžijeva, Borisa Previšića. Dobitnik je nagrada na pijanističkom takmičenju u Rimu i konkursu Kawai u Italiji. Nastupao je na više festivala, kao što su Međunarodna tribina kompozitora, Mokranjčevi dani, OKTOH i Ars vivendi
clavicembalum. Član je tria Singidunum sa Stanom Krstajić i Ksenijom Milošević, koji je premijerno izveo veliki broj dela inostranih i srpskih kompozitora. Predstavljao je Fakultet muzičke umetnosti na master-klasu barokne i savremene muzike u Dubrovniku. Proteklih godina održao je nekoliko koncerata savremene kamerne muzike u Salama Beogradske filharmonije i Skupštine grada, u saradnji sa istaknutim beogradskim muzičarima. Nastupao je kao solista i kamerni muzičar na koncertima u okviru proslava stogodišnjice rođenja Ljubice Marić i jubileja Muzikološkog instituta SANU. Kao solista sa orkestrom, izvodio je dela Baha, Martena i de
Falje. Sarađivao je sa kamernim orkestrima Gudači Sv. Đorđa i Dušan Skovran, kao i sa Beogradskom filharmonijom i Simfonijskim orkestrom RTS. Nastupao je u Austriji, Rumuniji, Slovačkoj, Hrvatskoj i Češkoj. Deluje kao vanredni profesor na Katedri za kamernu muziku na FMU u Beogradu.


NIKOLA RADAKOVIĆ, pijanista (Srbija)

Nikola Radaković, pijanista i pedagog, osnovne i master studije klavira završio je
na Akademiji umetnosti u Novom Sadu u klasi prof. Doriana Leljaka. Usavršavao se na seminarima i majstorskim radionicama kod eminentnih pijanista i pedagoga kao što su Eugen Inđić, Arbo Valdma, Lovro Pogorelić, Dorian Leljak, Vladimir Ogarkov, Dejvid Vestfal. Dobitnik je brojnih nagrada i priznanja na domaćim i međunarodnim takmičenjima, između ostalog, finalista je Memorijala Isidor Bajić i učesnik međunarodnih konkursa u Rimu i Marsali.
Kao solista i kamerni muzičar održao je brojne resitale u zemlji i inostranstvu i ostvario više snimaka za RTV Novi Sad.
Idejni je tvorac i jedan od osnivača festivala A fest na Akademiji umetnosti u Novom Sadu, čiji je umetnički direktor 2007. godine. Više puta je bio član žirija na domaćim i međunarodnim pijanističkim takmičenjima u zemlji. Kao klavirski pedagog radio je u muzičkim školama Isidor Bajić i Josip Slavenski u Novom Sadu, a trenutno radi u muzičkoj školi Petar Konjović u Somboru.


LEA POROBIĆ, pijanista (Srbija)

Lea Porobić, pijanistkinja i pedagog, osnovne i master studije klavira završila je
na Akademiji umetnosti u Novom Sadu u klasi prof. Svetlane Bogino. Usavršavala se kod eminentnih klavirskih pedagoga, kao što su Vei Ji Jang, Nensi Li Harper,
Alberto Portogis, Karen Lehter, Valentin Surif, Eugen Skorovodnikov, Dejan Sinadinović, Aleksandar Šandorov, Vladimir Ogarkov i drugi.
Od 2011. godine radi kao nastavnik klavira i korepetitor u srednjoj muzičkoj školi Petar Konjović u Somboru, a angažovana je i kao zvanični korepetitor
međunarodnog takmičenja za drvene duvače Femus u Subotici.


MARIJA OBRENOVIĆ, pijanista (Srbija)

Marija Obrenović, pijanistkinja i pedagog, osnovne i master studije klavira završava na Akademiji umetnosti u Novom Sadu u klasi prof. Rite Kinke. Tokom školovanja usavršavala se na seminarima i majstorskim kursevima eminentnih
klavirskih pedagoga, kao što su Svetlana Bogino, Vladimir Ogarkov, Arbo Valdma, Jurij Kot, Jokuthon Mihailović, Aleksandra Romanić, Vladimir Cvijić, Lidija Bizjak i Đorđe Milojković.
Kao član klavirskog kvarteta Animato pohađala je seminare Menhetn gudačkog kvarteta (SAD), Amar gudačkog kvarteta (Švajcarska), Vide Vujić (Austrija), Maria Perise (Španija) i klavirskog tria Imerso (Austrija). Sa ovim ansamblom aktivno nastupa na koncertima i festivalima u zemlji i inostranstvu, među kojima se izdvajaju Festival Nei suoni dei Luoghi ( Italija), Boljšoj festival (Srbija), Via Pontica (Bugarska), Ars Halieti (Slovenija), Festival kamerne muzike u Sarajevu,
Kult (Srbija), Dunavska sonata (Srbija) i dr. Sa ansamblom Animato izvela je veliki broj celovečernjih i humanitarnih koncerata u Beogradu, Novom Sadu, Kragujevcu, Šapcu, Rumi, Pančevu i Subotici.
Od 2017. godine sa ovim ansamblom je pod mentorstvom prof. Dejana Subotića, kao student doktorskih studija iz oblasti kamerne muzike na FMU u Beogradu.
Marija Obrenović radi kao klavirski pedagog u srednjoj muzičkoj školi Petar
Konjović .


MIROSLAV POPOVIĆ, pijanista (Srbija)

Miroslav Popović, pijanista i pedagog, osnovne i master studije klavira završio je na Akademiji umetnosti Univerziteta u Novom Sadu u klasi prof. Vladimira Ogarkova. Usavršavao se na seminarima i majstorskim kursevima značajnih
profesora i umetnika, kao što su Dušan Trbojević, Miroslava Lili-Petrović, Arbo Valdma, Rita Kinka, Svetlana Bogino, Eugen Inđić, Paskal Devojon, Jan Džons, Lovro Pogorelić, Volfgang Manc, Priska Benoa, Mladen Čolić, Diane Andersen, Žak Ruvije, Lidija Bizjak, Jokuthon Mihailović i Aleksandar Serdar. Osvajao je brojne
nagrade i priznanja, među kojima su najznačajnije prva nagrada na Memorijalu Isidor Bajić i specijalna nagrada Frederik Šopen na istom takmičenju , prva nagrada na Takmičenju mladih pijanista u Šapcu, kao i nagrade iz oblasti kamerne muzike.
Nastupao je sa novosadskim gudačkim orkestrom Kamerata Akademika, gudačkim kvartetom Bilitis, novosadskom klapom Panon, kao i sa umetnicima: Radoslavom Vorgić-Žuržovan (sopran), Vericom Pejić (sopran), Ljiljanom Lišković (sopran), Bisak Jožefom (viola), Nemanjom Sovtićem (trombon), Goranom Erićem (truba), Lidijom Knajp (flauta) i drugim. Miroslav Popović sarđuje i sa mladim kompozitorima Vojvodine, među kojima su Verdan Ferizović, Svetozar Nešić, Ivan Marković, Ljubomir Nikolić, Stanislava Gajić, Dorotea Vejnović i drugi.
Učestvovao je u osnivanju studentskog festivala A Fest u Novom Sadu čiji je
umetnički direktor bio 2009. godine. Ostvario je nekoliko snimaka, uključujući i klavirski resital iz 2012. godine za RTV Novi Sad.
Radi kao nastavnik klavira u srednjoj muzičkoj školi Petar Konjović u Somboru.


FILIP ČAPO, pijanita (Srbija)

Filip Čapo je rođen u Apatinu 1987. godine gde je i završio osnovnu muzičku školu “Stevan Hristić” u klasi prof. Eve Antalovič. Dalje školovanje je nastavio u Zemunu u klasi prof. Zlate Maleš, osnovne studije u Novom Sadu u klasi prof. Biljane Gorunović i prof. Svetlane
Bogino, a specijalističke na FMU u Beogradu 2012. godine u klasi prof.
Maje Rajković. Tokom školovanja usavršavao se na majstorskim
kursevima profesora Sijavuša Gadžijeva, Aleksandra Serdara, Igora
Laska, Dejana Sinadinovića i Gregori Ginara. Po završetku osnovnih
studija 2010. godine zaposlio se kao profesor u muzičkoj školi “Petar
Konjović” u Somboru gde i danas predaje klavir.


KATARINA JOVANOVIĆ, solo-pevačica (Srbija)

Кatarina Jovanović je jedan od najlepših i najekspresivnijih glasova na operskim i
koncertnim podijumima Evrope. Diplomirala i magistrirala u Beogradu i usavršavala
se u Londonu na čuvenoj Gildhol školi za muziku. Studirala je klasično pevanje kod Irine Arsikin, Rudolfa Pirneja, Dženis Čepman, Dženin Reis. Pohađala je majstorske radionice Tomasa Кvasthofa i Dmirtija Hvorostovskog. Učila je i od Grejema Džonsona, Ditriha Fišera Diskaua i Radmile Bakočević.
Tumačila je Violetu Valeri, Tatjanu, Linu (Stifelio), Leonoru (Trubadur), Normu, Margaretu, Mimi, Aidu, Ameliju (Bal pod maskama), Dona Anu, Viteliju, Groficu Almaviva, Elektru (Idomeneo), Madalenu (Andrea Šenije), Boginju Кali (Dve glave i devojka) itd.
U gotovo dvadesetogodišnjoj karijeri nastupala u koncertnim dvoranama, na operskim scenama i festivalima od Beograda do Oranža, Londona do Brizbejna, Pariza do Čikaga, Berlina do Peralade. 2019. godine održala je master klas i koncert sa pijanistom Dejanom Sinadinovićem na Univerzitetu u Haikou u Kini.
Sarađivala je sa umetnicima kao što su Dejvis, Elder, Ešenbah, Rostropovič,
Višnjevskaja, Domingo, Кazadesus, Mersije, Radulović, Manof, Dukro, Fonten, Bouman, Mula, Raimondi, Sinadinović, Кinka, Žebeljan, Stefanović, Jovanović…
Snimala je za Bibisi, Frans 2 i 3, ARTE, Meco itd. 2000. godine Кatarina Jovanović je snimila cd sa pijanistom Brunom Fontenom i klarinetistom Floranom Eoom za Transart Lajv. Sledeći disk snimila je 2011. za Naksos sa Žan Кlodom Кazadesusom i Nacionalnim orkestrom iz Lila. Ovaj snimak Bizeovih dela je izabran za cd meseca časopisa Gramofon. Bio je i na godišnjoj listi najboljih snimaka BBC magazina.
Кatarina Jovanović je bila umetnička direktorka Opere Narodnog pozorišta u Beogradu. Vanredni profesor je na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu, gde predaje solo pevanje.
Dobitnica je Granprija (prve nagrade) i nagrade publike na takmičenju Montserat Кabalje, Nagrade za najboljeg mladog umetnika UMUS-a itd. Takođe je bila finalista takmičenja Plasido Domingo – OPERALIA u Vašingtonu. Dva puta je nominovana za najvažniju francusku muzičku nagradu Viktoar de la muzik.
Кatarina Jovanović je nosilac ordena Viteza umetnosti i književnosti francuske vlade.
Pored svoje osnovne karijere klasične pevačice i operske umetnice, Кatarina se bavi i glumom u pozorištu i na filmu. Кatarina je vokalni solista i jedan od osnivača benda Bela Tehnika.                                                              Sa pijanistom Dejanom Sinadinovićem sarađuje u ansamblu Memnon
duo.


DEJAN SINADINOVIĆ, pijanista (Srbija)

Dejan Sinadinović, pijanista, redovni profesor Fakulteta muzičke umetnosti
Univerziteta umetnosti u Beogradu. Preko svojih profesora Arba Valdme i Eliso Virsaladze je na linijama značajnih pedagoških tradicija – sa jedne strane od Artura Šnabela a sa druge – Jakova Zaka i Henriha Nojhausa. Nastupa u prestižnim
evropskim koncertnim dvoranama. U proteklih deset godina je održao preko stotinu solističkih resitala na evropskim festivalima (Italija, Francuska, Španija, Poljska,
Nemačka, Belgija, Švajcarska, Engleska, Crna Gora, Grčka, Severni Kipar, Danska, Turska, Rusija, Rumunija, Kina). Nastupao sa poljskim filharmonijskim ansamblima u Ržešovu (Betovenov prvi Koncert za klavir i orkestar) i Vroclavu (Šopenov klavirski Koncert f mol), Simfonijskim orkestrom Rima (Mocartov Klavirski koncert c mol KV491), sarađivao sa kvartetima Artis i Minetti (sa kontrabasistom Jozefom Niderhamerom) iz Beča, i italijanskim kvartetom Meridies, kao i kvartetom solista u okviru Maler akademije u Bazilikati (Bramsov Kvintet, Mocartov Koncert KV415,
Šostakovičev Kvintet i Trio). Objavio je tri kompakt diska za špansku izdavačku kuću KNS Classics sa delima Roberta Šumana, Franca Lista, Aleksandra Skrjabina, Vasilija Mokranjca i Sezara Franka. U sezoni 2017. nastupao sa ansamblom Synergia6 na festivalima u Zadru (Glazbene večeri u Sv. Donatu) Osoru (Osorske glazbene večeri), Budvi (Grad teatar) i Dubrovniku (Dubrovačke ljetne igre). U različitim kamernim sastavima nastupa sa klarinetistom Milanom Miloševićem, čelistom Niklasom Epingerom, violinistom Nemanjom Radulovićem, pevačicama
Katarinom Jovanović (Memnon duo) i Anetom Ilić, fagotistom Žarkom Perišićem.
Predsednik je Evropske asocijacije klavirskih pedagoga u Srbiji, osnivač i umetnički direktor Prolećne pijanističke fešte, beogradskog festivala posvećenog klaviru.


SLOVENAČKO KAMERNO MUZIČKO POZORIŠTE (SKGG)

Slovenačko kamerno muzičko pozorište (SKGG) je društvo koje se od 1996. godine bavi produkcijom pozorišno-muzičkih predstava. Specijalizovano je za kamerne opere za decu i odrasle i jedini je producent takve vrste u Sloveniji. Članovi
pozorišta su renomirani muzički, pozorišni i kulturni umetnici. Predstave SKGG-a su veoma cenjene i izuzetno posećene. Poslednjih godina je programski akcenat na savremenoj muzici, tako da za njih pišu najznačjniji slovenački savremeni kompozitori (Tomaž Svete, Dušan Bavdek, Pavel Mihelčič, Petra Strahovnik), kao i svetski afirmisani autori (Nataša Bogojević, Stevan MekNef), a operska libreta potpisuju Ivo Svetina i Milan Dekleva.
Koproducenti predstava SKGG-a su Cankarjev dom, SNG Opera i Balet Ljubljana, Akademija za muziku, Muzička matica, Imago Slovenije.

Aktivnost SKGG-a je podržana od Ministarstva za kulturu Republike Slovenije, Opštine grada Ljubljana, Italijanskog instituta za kulturu u Sloveniji, Društva slovenačkih kompozitora, Američke ambasade u Ljubaljani, Fondacije B. Martinua iz Praga i drugih.


JELENA SUŠNIK, dirigent (Slovenija)

Jelena Sušnik, dirigentkinja velikog iskustva, svoju karijeru je započela u
Beogradu, a nastavila u Sloveniji. Pored aktivnih nastupa sa orkestrima i horovima širom Evrope, dugi niz godina bavi se i pedagoškim radom.
Osnovne i magistarske studije završila je na Fakultetu muzičke umetnosti u
Beogradu, a tokom rada usavršavala se kod maestra Mladena Jagušta, Darinke Matić Marović, Stanka Šepića, a potom i kod Kolina Metersa, šefa katedre za dirigovanje Kraljevske muzičke akademije u Londonu.
Tokom dugog dirigentskog staža sarađivala je sa značajnim orkestarskim
ansamblima, među kojima su Berlinska simfonijeta (Nemačka), Beogradska
filharmonija, Slovenačka filharmonija, Simfonijski orkestar RTS-a, Svetski
orkestar Muzičke omladine u Berlinu, ansambl savremene muzike Slavko Osterc u Ljubljani i dr. Dugogodišnji je dirigent i umetnički vođa međunarodnog panslovenskog ansambla Omladinski Super Hor i orkestar sa kojim je nastupila u najeminentnijim koncertnim dvorana od Italije do Severne Makedonije. Gostovala je u Švedskoj, Danskoj, Italiji, Grčkoj, Rumuniji, Nemačkoj, Francuskoj, Austriji, Poljskoj, Češkoj i svim zemljama našeg regiona.
Jelena Sušnik je dobitnica više značajnih nagrada. Laureat je takmičenja Komune Kortemilija u Italiji sa maksimalnim brojem bodova nakon čega je usledila ponuda za snimanje muzike savremenih kompozitora za RAI. Takođe je trostruka i počasna dobitnica nagrade Saveza muzičkih i baletskih pedagoga Srbije.
Za Radio i Televiziju Slovenije snimila je četiri kompakt diska, a za Radio
Televiziju Srbije uradila je trajne snimke savremenih kompozitora.
Sušnikova redovno vodi seminare za dirigente i horovođe i predsednica je žirija na takmičenjima i festivalima za hor i orkestar u Srbiji od 1995. godine.
U poslednje vreme aktivna je i kao spisateljica. Piše za feministički časopis Radna žena i Politikin zabavnik, a na predlog Maje Gal Štromar napisala je Dnevnik jedne migrantkinje na osnovu koga je nastala predstava Ex/odus radosti u produkciji Slovenačkog muzičkog kamernog pozorišta.


MAJA GAL ŠTROMAR, glumica/dramaturg (Slovenija)

Maja Gal Štromar je veoma svestrana umetnica, podjednako uspešna i na polju glume, pisanja, dramaturgije, prevođenja, a iskazala se i kao scenaristkinja, rediteljka i profesorka retorike. Živi i stvara kao slobodna umetnica. Nakon završenih osnovnih studija romanistike u Ljubljani, diplomirala je i na Međunarodnoj školi za pozorište Žak Lekok u Parizu.
Pored velikog broja pozorišnih uloga koje je ostvarila za Narodno pozorište u Celju i Slovensko nacionalno pozorište u Mariboru, i gostovanja u brojnim teatarskim kućama u kojima je izvodila svoje pozorišne projekte, Maja Gal Štromar snimila je i trideset i tri filma.
Njena književna produkcija je takođe veoma bogata i zapažena u regionu i šire. Do sada je objavila četiri zbirke poezije, pet romana – Amigdalino srce, Lju.beznica ili svetlost po dekretu, Misli na mene kad ti je lepo, Mladice i 7 kg do sreće, Drugde žena, zatim monodrame Alma Ajka i Moj glas, moj put kao dvojezično slovenačko-arapsko izdanje Aleksandrijske biblioteke, jednu bajku, pozorišni priručnik i dramski tekst Slovolandija, kao i monodramu Preživela – ispovest Amelie Earhart .
Potpisuje i veliki broj radio-drama koje emituju Radio Slovenija i italijanski
nacionalni servis RAI. Režirala je nagrađenu predstavu Ludaci, a zatim i Malu prodavnicu samoubilačkih pomagala.
Ova umetnica aktivno prevodi s romanskih jezika. Dobitnica je Severove nagrade za glumačku bravuru 1991. godine.


EVA HRIBERNIK, reditelj (Slovenija)

Eva Hribernik je operska i pozorišna rediteljka u Sloveniji i šire. Po završetku studija dramaturgije na Akademiji za pozorište, radio, film i televiziju (AGRFT) u Ljubljani, diplomirala je i na odseku za opersku režiju na Akademiji za operu Italiana u Veroni.
Prvi značajniji angažman usledio je nakon takmičenja režisera u Rimu 2015. godine, kada je izabrana da režira modernu italijansku dramu Pepeo Đanluke Arene u Palaco Kamocini. Učestvovala je i kao asistent režije u postavkama Prosjačke opere Džona Geja i Euripidove Alkestide u teatru Kaza delji Artistri u Parmi. Sa posebnim afinitetom prema operama za decu i odrasle savremenih kompozitora, Eva Hribernik režira avanturistički mjuzikl Madagaskar, zatim opersko-baletsku bajku Gospodin i kruška Dušana Bavdka, operu Snežna kraljica Metjua Kinga, te Najmanovu kamernu operu Čovek koji je menjao ženu za šešir. Eva Hribernik potpisuje i režiju Mini opere II , koja je tokom prošle godine gostovala u Ljubljani, Budimpešti i Brnu.
Od 2016. godine ova rediteljka vodi seminar iz oblasti scenske interpretacije za operske pevače u okviru kulturnog društva ALEF u Modeni.


KATJA KONVALINKA, sopran (Slovenija)

Katja Konvalinka je proslavljeni sopran slovenačkog porekla koja aktivno
nastupa na operskim scenama Slovenije, Austrije i Hrvatske. Diplomirala je na Akademiji za muziku u Ljubljani, na odseku za klavir u klasi prof Acija Bertonclja, a zatim i na odseku za solo-pevanje u klasi prof Eve Novšak-Houška. Magistarske studije završava na Visokoj školi za muziku i vizuelne umetnosti u Gracu na odseku za opersko i koncertno pevanje. Usavršavala se i kod sopranistkinje i prof Vlatke Oršanić.
Pored uloga koje je ostvarila za SNG Operu u Ljubljani, među kojima su Ana
Frank (Dnevnik Ane Frank – G.Frid), Fani (Svadbeni ugovor –Rosini), Pedro (Don Kihot – Masne), Ana (Nabuko – Verdi), princeza Nineta (Zaljubljen u tri narandže – Prokofjev), Prva dama (Carobna frula – Mocart), Katja Konvalinka je nastupala i u više Mocartovih opera u Teatru em Pale u Gracu, tumačeći uloge Cerline (Don Đovani), Despine (Tako čini sve) i Servilie (Titovo milosrđe). U produkciji Slovenačkog kamernog muzičkog pozorišta pevala je glavne sopranske uloge u operama Bastijen i Bastijena (Mocart), Telefon (Menoti), Crvenkapa (Kjuj), Ničija ćerka (Najman), Snežna kraljica (King) i mnogim drugim. Na koncertnim nastupima sa Simfonijskim orkestrom Radio Televizije Slovenije pevala je u Pasiji po Jovanu (J.S.Bah), Drugoj simfoniji (Maler), Božićnom oratorijumu (Sen- Sans), Stabat Mater (Pergolezi) i više Mocartovih misa.
Celovečernje resitale održala je u Srbiji, Sloveniji, Austriji, Italiji, Hrvatskoj, Indiji i Nepalu. Katja Konvalinka predaje pevanje u Muzičkoj školi Vič Rudnik u Ljubljani.


NATAŠA BOGOJEVIĆ, kompozitor (Srbija-SAD)

Nataša Bogojević je višestruko nagrađivana srpsko-američka kompozitorka koja već više od dve decenije živi i radi u Čikagu (SAD). Studirala je kompoziciju u klasi prof. Srđana Hofmana na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu. Nakon završenih studija pratila je kurseve elektro-akustičke muzike kod Vladana Radovanovića na Trećem programu Radio Beograda, kamerne muzike kod Olivere Đurđević i filmske muzike kod Enija Simeona u Italiji. Pre odlaska u Ameriku radila je kao asistent na Katedri za kompoziciju i orkestraciju na FMU u Beogradu i bila jedan od osnivača grupe kompozitora Sedam Veličanstvenih, kao i grupe Grečen za istraživanje sinteze muzike i vizuelnih umetnosti. Od 2003. godine
predaje kompoziciju na Univerzitetu De Pol u Čikagu.
U opusu Nataše Bogojević nalaze se dela za simfonijski orkestar, hor, kamerne i vokalne ansamble, solističke instrumente, kao i elektronska, kompijuterska i primenjena muzika za balet, pozorište i film. Mnoga od njenih ostvarenja izvođena su na značajnim svetskim festivalima, među kojima su Evropski festival elektronske muzike (pod vođstvom Pjera Šefera), Nova muzika (Midlburg u Holandiji), Međunarodni festival nove muzike (Slovačka), Koncert za mir (Japan), Arai muzički festival (Kanada), Nacionalne konferencije američke muzike (SAD) i mnogi drugi. Takođe,njena dela izvode renomirani solisti, kamerni ansambli i orkestri u
Francuskoj, Nemačkoj, Engleskoj, Švajcarskoj, Slovačkoj, širom nekadašnje
Jugoslavije i na prostoru bivšeg Sovjetskog Saveza.
Dobitnica je Prve nagrade na UNESKO-vom Rostrumu kompozitora u Parizu, Nagrade Josip Slavenski, godišnje nagrade Udruženja kompozitora Srbije, Nagrade Radio Beograda, Oktobarske nagrade Grada Beograda i drugih.


ALEKSANDAR SEDLAR, kompozitor, dirigent (Srbija)

Aleksandar Sedlar Bogoev, kompozitor i dirgent mlađe generacije, diplomirao
je na Odseku za kompoziciju i orkestraciju Fakulteta muzičke umetnosti u Beogradu (2006) u klasi prof. Vlastimira Trajkovića kao student generacije i dobitnik nagrade iz fonda Stevan Hristić. Na istom fakultetu završio je i studije dirigovanja (2016) u klasi prof. Bojana Suđića. Master studije kompozicije nastavlja na Univerzitetu južne Kalifornije (USC) u Los Anđelesu (2013) i završava ih u klasi prof. Donalda Kroketa.
Kompozicije su mu sa velikim uspehom izvođene u zemlji i inostranstvu, a većina njih komponovana je po porudžbinama renomiranih solista, muzičkih ansambala i institucija sa kojima je ostvario plodnu saradnju. Među njima su Nemanja Radulović (violina), Maja Bogdanović (violončelo), Saša Mirković (viola), zatim orkestar Beogradske filharmonije, Simfonijski orkestar RTS, Berlinski simfoničari, ženski akademski hor Kolegijum Muzikum, kao i muzičke izdavačke kuće DEKA Univerzal i Dojče Gramofon.
Stvaralaštvo Aleksandra Sedlara Bogoeva obuhvata kompozicije različitih žanrova među kojima su mnoge izvedene sa velikim uspehom i najboljim ocenama publike i muzičke kritike. Među njima su Elegija za orkestar (diplomski rad iz 2006, koji je izvela Beogradska filharmonija), Macbeth koncert za violinu i orkestar u pet stavova (2006), Double Sens Concertino – za dve solo violine, klavir, harfu, čembalo i gudače (narudžbina festivala Le Flaneri Muzikal d Rems) ujedno i početak uspešne saradnje sa Nemanjom Radulovićem i ansamblom Dabl Sens, zatim delo Flower in the Desert
za solo gitaru i gudački orkestar (narudžbina festivala Gitar Art u Beogradu, 2010), Idi vidi dedu! za ženski hor, gudački orkestar i klavir (porudžbina ženskog akademskog hora Kolegijum Muzikum), kao i Mesečeva kći, muzička bajka/varijacije za solo violončelo, simfonijski orkestar i naratora (porudžbina dirigenta Liora Šambadala i orkestra Berlinski simfoničari, premijerno izvedena u sali Berlinske filharmonije) i mnoge druge.
Prvi samostalni autorski koncert na kojem je svirao, dirigovao i pevao, Aleksandar Sedlar Bogoev održao je u Velikoj sali Kolarčeve zadužbine, pod nazivom Američki resital – srpska premijera kompozicija napisanih u Americi. U istoj koncertnoj dvorani usledio je i drugi autorski koncert (2015) pod nazivom Prijatelji, braćo, kumovi, koji je održan povodom desetogodišnjice premijernog izvođenja violinskog koncerta Macbeth, sa solistom Milošem Petrovićem i orkestrom Prijatelji, kada je premijerno izvedena Heroe 1914, Uvertira za simfonijski orkestar, kao i
instrumentalna svita iz muzičke bajke Mesečeva kći za violinu i orkestar.
Aleksandar Sedlar Bogoev bio je angažovan na Katedri za kompoziciju i
orkestraciju na FMU u Beogradu, kao asistent prof. Vlastimira Trajkovića
(2007/08), takođe i kao asistent na Odseku za popularnu muziku Univerziteta južne Kalifornije (USC, 2012/13). Trenutno radi kao docent na Katedri za profesionalne umetničke predmete na Univerzitetu umetnosti u Nišu.


EUGEN INĐIĆ, pijanista (Francuska-Amerika)

Eugen Inđić je francusko-američki pijanista najvišeg renomea, poreklom i rođenjem Beograđanin. Po emigriranju u Sjedinjene američke države kada je imao četiri godine, pa do današnjih dana, dostigao je neslućene umetničke i izvođačke visine na polju pijanizma. Započeo je studije klavira sa Aleksandrom Borovskim, a
kasnije i sa Arturom Rubinštajnom, koji mu je postao mentor i prijatelj. Rubinštajn je smatrao Inđića “pijanistom svetske klase, sa retkom muzičkom i umetničkom perfekcijom.” Pohvale su usledile i od drugih, najeminentnijih muzičkih umetnika 20. veka. Na diplomskom ispitu na Harvard univerzitetu sam Leonard Bernštajn ga je nazvao “izvanrednim pijanistom i muzičarem”, a ruski pijanista Emil Gilels, opisivao je Iđića kao “jedinstvenog i inspirativnog umetnika.”
Inđić je već sa jedanaest godina svirao na američkoj nacionalnoj televiziji i njegovi prvi kritičari su beležili: “On svira Šopena kao Poljak, Debisija kao Francuz, a Prokofjeva kao ruski maestro.” Sa dvanaest godina snimio je svoj prvi snimak Betovenovih Diabeli varijacija za izdavača RCA Victor na autentičnom klaviru Rahmanjinova. Koncert dirigenta Bostonskog simfonijskog orkestra Erika Leinsdorfa, na koji je bio pozvan da svira Bramsov Drugi klavirski koncert, kao student završne godine na Akademiji Filips Andover, svrstao je Inđića sa njegovih osamnaest godina, u kategoriju najmlađeg pijaniste koji je ikada nastupao sa ovim orkestrom.
Inđić je osvojio nagrade na tri velika međunarodna pijanistička takmičenja –Varšavi (1970), Lidsu (1972) i Rubinštajn u Tel Avivu (1974) – gde je nastupao sa vodećim orkestrima SAD-a, Evrope i Azije, kao i pod dirigentskim palicama čuvenih dirigenata, poput Đerđa Šoltija, Leonarda Bernštajna, Erika Leinsdorfa, Đuzepea Sinopolija, Valerija Gergieva, Vladimira Fedosejeva i Dejvida Zinmana.
Svirao je nekoliko serija specijalnih koncerata pod nazivom „Omaž Arturu
Rubinštajnu” koji su održavani širom SAD-a i Evrope. Redovno nastupa u svetskim prestonicama i najčuvenijim koncertnim dvoranama, kao što su Karnegi Hol, La Skala, Musikverajn, Koncertgebau, Teatar Šanzelize.

Njegova sadašnja diskografija uključuje dela Debisija i Stravinskog (za muzičku izdavačku kuću SONY), zatim dela Šopena (Claves Records), kao i dela Šopena, Šumana i Debisija (Andante Spianato i DUX Labels).
Pored koncertne aktivnosti, Eugen Inđić redovno održava majsorske kurseve u Japanu, Evropi i SAD-u i čest je član na međunarodnim pijanističkim takmičenjima kao što su Šopen, List Vroclav, Rubinštajn Tel Aviv, Praški prolećni festival, lisabonski Viana Da Mota i drugim.
Godine 2010, ovaj vrsni pijanista proglašen je za “umetnika u rezidenciji” u okviru Praškog simfonijskog orkestra.
Naša sredina imala je čast da Eugena Inđića ugosti u četiri navrata – 1976, 1984. i 2018. godine u Beogradu i 2003. godine u Novom Sadu.