UČESNICI


LIDIJA BIZJAK, pijanista (Srbija/Francuska)

Laureat Međunarodnog konkursa u Dablinu 2000. godine, pijanistkinja Lidija Bizjak ponela je, laskavu titulu “Zvezde u usponu” (Rising stars) 2000/01 i u okviru istoimene turneje nastupila na devet koncerata – u Njujorku (Carnegie Hall), u Londonu (Wigmore Hall), u Beču (Musikverein), u Amsterdamu (Concertgebau), u Parizu (Cité de la Musique), u Atini, Kelnu, Briselu i Birmingemu.
Posle osvajanja konkursa “Pre scene” (Avant-scène) na Pariskom konzervatorijumu, tokom 2002.g. izvela je Ravelov Koncert za levu ruku u sali Cité de la Musique u Parizu i Šopenov Drugi koncert na Festivalu u Lonu (Francuska). Učestvovala je i na festivalima kao sto su Lokenhaus (Austrija), Prasa-Kouvu (Engleska), Rok d’Anteron, »Folle journée« u Nantu, Noan, Kolmar, Perigor-Noar, Kasi, “Juventus” u Kambreu (Francuska), Martinu u Pragu, Šarlotsvil(SAD), BEMUS…
Diplomirala je i završila postdiplomske studije na Pariskom konzervatorijumu sa Prvim nagradama iz klavira (Žak Ruvije) i iz kamerne muzike (Moris Burg), kao i na FMU u Beogradu (A.Šandorov), a brojne nagrade na takmičenjima za mlade pijaniste, kao i Oktobarsku nagradu grada Beograda, osvojila je već u nižoj i srednjoj školi (Zlata Maleš). Dobitnik je i nagrade za najbolje izvodjenje Prelida Milana Mihajlovića na prekinutom takmičenju Muzičke omladine u Beogradu marta 1999. godine.
Usavršavala se sa umetnicima kao što su Marej Peraja, Leon Flajšer, Ferenc Radoš, Arie Vardi, Aleksandar Lonkvic, Aldo Cikolini, Kristof Rihter, Ksenija Janković, Ajda Levin, Irena Grafenauer.
Nastupala je kao solista sa orkestrom Kapitol iz Tuluza, Nacionalnim orkestrom Francuske, orkestrom Francuskog radija, orkestrom iz Pikardije, Britten sinfonijom, Hong Kong sinfonijetom, Sinfonijom Varsovijom, Štutgartskom filharmonijom, Simfonijskim orkestrom RTV Irske, Gudačima Svetog Đorđa i svim simfonijskim orkestrima u Beogradu.
Francuska kritika je veoma toplo primila prvi solistički disk Lidije Bizjak sa sonatama Šuberta i Šumana (“Lyrinx”), dodelivši mu priznanje “Diapason découverte”.

2002.godine osniva klavirski duo sa sestrom Sanjom koji ubrzo postiže zapažene uspehe osvojivši dve specijalne nagrade na ARD takmičenju u Minhenu 2005.g. i nizom koncerata u Francuskoj, širom Evrope, u Australiji i u Japanu. 2012. izdaju svoj prvi disk za francusku diskografsku kuću “Mirare” sa delima Stravinskog za 4 ruke koji dobija nagradu ffff francuske kritike u listu Télérama. Isto prestižno priznanje Télérame , kao i sjajan prijem kod engleske i irske kritike dobija i njihov najnoviji disk koji je 2015. izašao za britansku kuću “Onyx” sa koncertima Pulanka i Martinua za 2 klavira i orkestar sa Filharmonijom iz Štutgarta i dirigentom Radoslavom Šulcom.

Lidija Bizjak se paralelno bavi i pedagoškim radom kao redovni profesor na  Regionalnom konzervatorijumu Normandije u Caen-u, zatim na konzervatorijumu 18. arondismana u Parizu i držeći majstorske kurseve na FMU u Beogradu, u Muzičkoj školi « Kosta Manojlović » u Zemunu i u Muzičkoj školi « Petar Konjović » u Somboru.

“Samo kao kod najvećih, Lidija Bizjak nalazi pravu meru između lepog i oporog, oklevajućeg i odlučnog, simfonijskog i čisto pijanističkog. Bez suvišnih efekata, bez površnosti. Samo muzika. I to kakva!”
Jacques Drillon, Nouvel observateur

“Klavir Lidije Bizjak zvuči kraljevskom punoćom, bez grubosti, sa trajanjem zvuka koje dovoljno govori da ova mlada umetnica podjednako neguje ljubav prema svom instrumentu koliko i prema muzici koju svira.”
Alain Lompech, Diapason

“…izvanredan osećaj za poeziju, za predele između tišine i šapata…”
Jean-Luc Macia, La Croix

 


SANJA BIZJAK, klavir (Srbija/Francuska)

Okružena muzikom od najranijeg detinjstva, Sanja Bizjak počinje da uči klavir u svojoj šestoj godini u Muzičkoj školiKosta Manojlović” u Zemunu, gde završava nižu i srednju školu. Uz prof. Zlatu Maleš, sa kojom muzički odrasta do svoje dvanaeste godine, izuzetno brzo napreduje i već sa osam godina izvodi Hajdnov koncert u D-duru u sali Kolarčeve zadužbine. Potom sledi niz solističkih koncerata, saradnja sa Beogradskom filharmonijom, Filharmonijom iz Esena, iz Avinjona, Ukrajinskim simfonijskim orkestrom, orkestrom Vojske Jugoslavije, Gudačima Svetog Djordja, nastupi u Jugoslaviji, Rusiji, Japanu, Brazilu, Francuskoj, Rumuniji, Slovačkoj, Češkoj republici, Austriji, Italiji, Nemačkoj i Madjarskoj, kao i brojna snimanja za radio i televiziju u tim zemljama.

Iskustvo stiče i na takmičenjima za mlade sa kojih se vraća sa visokim priznanjima od kojih su najznačajnija prve nagrade u Bukureštu (Jeunesses musicales), Parizu (J.S. Bach i N. Rubinštajn), Košicama, druga nagrada u Novgorodu (S.Rahmanjinov), prva nagrada na takmičenju C. Czerny u Pragu, druga nagrada na takmičenjuV. Horovic” u Kijevu 2003. i prva nagrada na medjunarodnom takmičenju u Valensiji u maju 2010.

U 12-toj godini postaje student Pariskog konzervatorijuma u klasi prof. Žaka Ruvijea, kao najmladja u svojoj generaciji i stipendista francuske vlade. 2004. završava studije u Parizu sa najvišom ocenom (Premier prix de piano) jednoglasnom odlukom žirija, da bi školovanje nastavila sa Aleksandrom Sacem na Akademiji u Gracu i Elisom Virsaladze u Minhenu. Sanja je bila i stipendista “Royal College of Music” u Londonu kao student Dmitrija Aleksejeva do 2013. godine. Takodje se usavršava sa uglednim muzičarima kao sto su Moris Burg, Menahem Presler, Ferenc Rados, Igor Lasko, Feliks Gotlib, Stanislav Počekin.

Sa sestrom Lidijom osniva 2002. godine klavirski duo koji sa uspehom nastupa na najznačajnijim festivalima kao što su BBC Proms u Londonu, Folle Journée u Nantu i u Tokiju, Roque d’Anthéron, Nohant, Piano aux Jacobins u Tuluzu, kao i BEMUS, NOMUS i SOMUS festivalima u Srbiji.

2005.godine osvajaju dve specijalne nagrade na takmičenju ARD u Minhenu i nastupaju sa orkestrima kao što su Francuski Nacionalni orkestar, Sinfonia Varsovia, Hong-Kong Sinfonietta, Britten Sinfonia, Kapitol iz Tuluza, orkestar iz Pikardije, kao i sa Beogradskom filharmonijom, Vojvodjanskim simfoničarima i Gudačima Svetog Djordja.

2007. snimaju dva CD-a sa delima za klavirski duo za Fondaciju Meyer i program »Déclic« francuskog ministarstva kulture. Njihov prvi komercijalni disk za izdavačku kuću „Mirare“ izdat 2012., a posvećen kompletnim delima Stravinskog za četiri, ruke francuska i nemačka kritika prima sa oduševljenjem uz nagradu “ffff” francuskog časopisa Télérama.

2006. godine Sanja ima svoj prvi solistički koncert u renomiranoj pariskoj sali Auditorium du Louvre od kada nastupa na najznačajnijim festivalima u Evropi, Japanu i Južnoj Americi. Njen prvi solistički disk izašao je 2013. godine za francusku diskografsku kuću DiscAuverS sa kompletnim Etidama-slikama Sergeja Rahmanjinova.

2012. godine dobija ” Artkunk” nagradu za najperspektivnijeg mladog muzičara za 2011. godinu.

 


KAMERNI ORKESTAR “MUZIKON”

Kamerni orkestar Muzikon je multimedijalni sastav koji promoviše kvalitet, izvrsnost i kreativnost sa posebnim osvrtom na originalnu promociju i emancipaciju koncertnog izvođaštva. Misija kamernog orkestra Muzikon je da pozicionira najkvalitetniju klasičnu muziku u srce današnje kulture. Muzikon u formi Kamernog orkestra postoji od 2017. godine, kada je održana prva koncertna sezona Hajperkjub (Hypercube). Nakon toga orkestar izvodi redovne koncertne sezone na Kolarcu. U sklopu koncertne sezone Muzikon orekstar se aktivno bavi popularizacijom klasične muzike, međunarodnom saradnjom, razvojem umentičke izvrsnosti, podsticaju domaćeg stvaralaštva i razvoju nove mlade publike. Pored klasičnog repertoara orkestar razvija i izvodu drugačije projekte (digitalni koncerti, interaktivni dizajn, 3D maping i nove tehnologije).

Stalni umentički rukovodioci i vođe deonice orkestra su: Miloš Petrović (umetnički rukovodilac), Jelena Ristić (Royal Concertgebouw), Jorg Vinkler (Orchestra Maggio del Fiorentino), Branko Kabadaić (Bamberg Symfoniker).

Do sada Muzikon je ostvario saradnju i koncerte sa: Borisom Berezovskim, Stefanom Milenkovićem, Abrahamom Kreftmejerom (solo oboa Arnhem filhamronije i gostujući član Royal Concertgebouw), Kordelijom Hofer Tojč (redovni profesor na univerzitetu Mocarteum), Natašom Veljković, Vesnom Stanković.

Pored klasičnog repertoara orkestar razvija i izvodi druge koncertne projekte poput Queen real tribute Symhpony, Metallica tribtue Symphony Schime & Muzikon itd. Sa ovim projektima Muzikon je ostvario zapažene koncerte u regionu (Ljubljana, Maribor, Koper, Budva, Celje, Skoplje, Zagreb itd.) i koncertnu turneju po Rusiji (Moskva, Nižnji Novgorod, Vladivostok). Schime & Muzikon je program originalne džez muzike komponovane od strane članova Schime benda za džez kvartet i gudački orkestar. Nakon uspešne premijere u Beogradu, dobio je poziv za nastup na Moers festivalu (Nemačka) u Maju 2021. godine.

 


KLAVIRSKI DUO VESNA KRŠIĆ I SNEŽANA NIKOLAJEVIĆ (Srbija)

Vesna Kršić, muzički teoretičar i pijanista i Snežana Nikolajević, muzikolog i pijanista, muziciraju kontinuirano u klavirskom duu od 1969. godine, negujući istim intenzitetom koncertiranje na dva klavira i na jednom klaviru četvororučno. Na repertoaru dua nalaze se dela u širokom vremenskom i stilskom rasponu od ranog baroka do savremenih autora.
Do sada su izvele najznačajnije kompozicije za ovaj ansambl iz pera preko osamdeset kompozitora, od kojih mnoge premijerno. Veliki broj dela je napisan za njih. Uz klasične neguju i nove forme kontakta sa publikom.
Nastupale su na solističkim koncertim i sa orkestrima u Beogradu i mnogim drugim gradovima Srbije, u Hrvatskoj, Makedoniji, Francuskoj, Crnoj Gori, Mađarskoj, Rumuniji, Izraelu i SAD. Snimale su često za radio i televiziju i bile u žiriju nacionalnih i međunarodnih takmičenja. Klavirski duo Snežana Nikolajević – Vesna Kršić je dobitnik nagrade Udruženja muzičkih umetnika Srbije za najbolji koncert 2009. godine. Snimci interpretacija dua objavljeni su na nekoliko LP ploča i CD-a.
Povodom tri decenije muziciranja ovog dua, naš istaknuti pijanista Dušan Trbojević je napisao: Kad se neko preko tri decenije kontinuirano i uspešno bavi umetnošću, i to izvođačkom, to bez sumnje zaslužuje priznanje. A ako za to umetničko delovanje nije najvažnije sopstveno popularisanje, nego i misija – da svojim izvođaštvom slušaoce upozna sa vrednom muzikom svih epoha i stilova, te na taj način u svoju umetnost utkiva i istraživački element – onda takav rad zaslužuje i puno poštovanje.
A ako uz sve rečeno konstatujemo da dve umetnice – duo Snežana Nikolajević i Vesna Kršić – nisu po svojoj primarnoj vokaciji pijanisti, nego sve što rade čine iz ličnog zadovoljstva, neopterećno nekim diktatima uskog profesionalizma, spojeno sa željom da popularišu ovaj vid muziciranja i repertoara – ondaje to i vrsta rariteta, pa zato pojava i delovanje ovog ansambla ima u našem muzičkom životu posebno mesto.

 


DUBRAVKA JOVIČIĆ (Srbija)

Dr Dubravka Jovičić, jedna je od najistalnutijih pijanistkinja naše zemlje i regiona. Rođena je u Beogradu gde je završila osnovno i srednje opšte i muzičko obrazovanje. Klavir je diplomirala i magistrirala na Fakultetu muzičke umetnosti Univerziteta umetnosti u Beogradu u klasi prof.Mirjane Vukdragović. Tokom studija često je predstavljala svoj Fakultet na značajnim skupovima u zemlji i inostranstvu. Nagrađena je mnogim nagradama od kojih se izdvajaju Oktobarska nagrada grada Beograda za stvaralaštvo studenata, Nagrada Univerziteta umetnosti i Nagrada iz fonda „Emil Hajek“, kao „najperspektivniji pijanista“.
Usavršavala se u Parizu, Salcburgu, Nici i Londonu u klasama čuvenih pijanista i pedagoga Pjera Sankana, Renco Silvestrija i Kendala Tejlora.
Dobitnik je Prve nagrade i Zlatne medalje Međunarodnog takmičenja u Bordou (Francuska, 1980) i Druge nagrade (prva nije dodeljena) na XV jugoslovenskom takmičenju muzičkih umetnika (Zagreb, 1981), Počasne diplome i Plakete IX Interpodiuma (Bratislava, 1978), i Nagrade Međunarodnog pijanističkog festivala “Jardin de musique” (Pariz, 1979).

Titulu doktora književnih nauka, stekla je na Filološkom fakultetu u Beogradu, 1991. godine, odbranivši doktorsku disertaciju pod nazivom „Književno-teorijski i estetički aspekti muzikoloških dela Romena Rolana“

U pijanističkoj karijeri dugoj preko 40 godina priredila je preko 600 solističkih koncerata i koncerata kao solista sa orkestrima. Gostovala je u 14 evropskih zemalja, učestvovala na preko 50 festivala, sarađivala sa 15 orkestara i 28 dirigenata. Ostvarila je brojne trajne snimke od kojih su neki objavljeni do sada na dve long-plej ploče i 9 kompakt diskova. Mnoga dela su doživela svoje premijere u njenom izvođenju, a Klavirski koncert Jugoslava Bošnjaka, „Diptih“ za klavir i gudače Aleksandra Obradovića i „Waldstein Express” uglednog američkog kompozitora Džesija Ejersa posvećeni su ovoj umetnici.

Tokom 42 godine kontinuiranog rada na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu u klasi Dubravke Jovičić svoje diplome osnovnih, master, magistarskih, specijalističkih i doktorskih studija dobilo je 84 studenta iz zemlje i inostranstva. Bila je dekan Fakulteta muzičke umetnosti u Beogradu (dva mandata), predsednik Saveta FMU (dva mandata), član Senata Univerziteta umetnosti (dva puta po 6 godina), šef Katedre za klavir itd. U periodu od 1999.do 2009. godine svoje znanje i iskustvo prenosila je studentima Fakulteta umetnosti u Nišu, Muzičke akademije u Istočnom Sarajevu i na Akademiji umjetnosti Slobomir P univerziteta u Bijeljini.

„Za izuzetne zasluge i doprinos razvoju Univerziteta umetnosti i Fakulteta muzičke umetnosti“ nagrađena je Srebrnom medaljom (1997) i Velikom Plaketom sa Poveljom (2014) Univerziteta umetnosti u Beogradu.

 


GORDANA KARAN (Srbija)

Dr Gordana Karan (1956) je na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu diplomirala na Odseku za opštu muzičku pedagogiju (1982), magstirala (oblast metodika nastave solfeđa, Morfološki pristup instruktivnoj literaturi za notno pevanje i teoriju muzike u Srbiji do 1941. godine, mentor dr Zorislava Vasiljević, 1993) i odbranila doktorsku disertaciju (oblast muzička pedagogija, Muzičko-pedagoške aktivnosti dr Miloja Milojevića, mentor dr Dragana Stojanović Novičić, 2010).
Na Fakultetu muzičke umetnosti je zaposlena od 1995. godine. Godine 2010. izabrana je u zvanje redovnog profesora na Katedri za solfeđo i muzičku pedagogiju. Predaje solfeđo (OAS), metodiku nastave solfeđa (OAS, MAS), muzičku pedagogiju (DAS) i tembrovsku određenost auditivnog opažanja (DAS).

Autor je monografije Miloje Milojević u svetu muzičke pedagogije (2015). Koautor je aktuelne udžbeničke i priručničke literature za nastavu solfeđa u srednjoj muzičkoj školi (Z. Vasiljević, I. Drobni, G. Karan) i fakultetu muzičke umetnosti (Gordana Karan, Goran Marinković, 2002, 2005). Takođe, koautor je priručnika za nastavni predmet Tembrovska određenost auditivnog opažanja (Gordana Karan, Sandra Dabić, 2009), kao i Antologije srpske muzike za dečji i ženski hor kompozitora druge polovine 19. i prve polovine 20. veka u tri dela (Gordana Karan, Dragana V. Jovanović, 2014, 2015, 2016). Gordana Karan je autor objavljenih članaka iz oblasti muzičke pedagogije (istorija srpske muzičke pedagogije, metodika nastave solfeđa, metodički pristupi radu na razvoju sluha i razumevanja muzičke sadržine dece najmlađeg uzrasta…).
Pod mentorstvom Gordane Karan diplomske/master radove odbranilo je 42 studenata Fakulteta muzičke umetnosti u Beogradu i Filološko-umetničkog fakulteta u Kragujevcu.
Gordana Karan je prodekan za nauku Fakulteta muzičke umetnosti i rukovodilac Centra
za izdavačku delatnost. Član je Senata Univerziteta umetnosti u Beogradu.

 


RADOVAN MILJANIĆ, glumac (Srbija)

Radovan Miljanić (1952) je diplomirao glumu 1979. godine na FDU u Beogradu, u klasi prof. Predraga Bajčetića, monodramom „Priče kneza Miškina“, po „Idiotu“ F. M. Dostojevskog. Predstava je igrana u Podrumu Ateljea 212, Žutom salonu JDP-a i SKC-u.

Osvojio je pohvale Narodnog pozorišta za uloge u prerdstavama Poslednja potera za zlatom i Jovča. Prva premijera u kojoj je nastupio u Narodnom Pozorištu u Beogradu bila je 1979. godine na Krugu 101 („Za opelo, u red, molim“).
Igrao je u monodrami „Uzalud je budim“ u pozorištu Dadov i NP-u na sceni V Sprat.
Odigrao je preko 100 uloga u pozorištima (bar 70 premijera), najviše u Narodnom, zatim u SKC-u, Domu omladine, Zvezdara teatru, Teatru od nule, Pozorištu Ogledalo, JDP-u, BDP-u.

Učestvovao je u snimanju pedesetak drama na Radio Beogradu i ostvario zapažene uloge (Vladislav Petković Dis,
Branko Miljković, Tomas Mor). U Pesničkim vedrinama TV Beograd tumačio je Milutina Bojića i dve decenije bio stalni učesnik u emisijama Kulturne i Naučne redakcije TV Beograd.
Igrao je u nekoliko domaćih serija i u filmovima: Direktan prenos, Čavka, Guča, Uslovna sloboda, Život i smrt porno bande.
Igrao je glavne uloge u filmovima Vladimira Mančića koji su osvojili mnoge nagrade na festivalima kratkomeražnog filma. Sa Italijanima ostvario saradnju u tri igrana filma i dve TV serije.

 


RITA KINKA, klavir (Srbija)

Rita Kinka je rođena 1962. u Subotici, gde je pohađala nižu muzičku školu u klasi Jelene Rukavine i srednju muzičku školu u klasi Marije Baš. Studije klavira na Akademiji umetnosti u Novom Sadu započela je u klasi Evgenija Timakina, a diplomirala je sa najvišom ocenom u klasi Arba Valdme. Poslediplomske studije je završila kod Arba Valdme i Dušana Trbojevića u Novom Sadu i Beogradu.

Usavršavala se na „Juilliard School of Music“ u Njujorku u klasi Đerđa Šandora. Od 1975. do danas održala je preko 600 koncerata u mnogim evropskim zemljama, kao i SAD, Tajvanu, Izraelu, Kanadi i Australiji i u svim bivšim jugoslovenskim republikama. Redovni je profesor za glavni predmet klavir i šef Katedre na Akademiji umetnosti u Novom Sadu.

Rita Kinka je umetnik sa najvećim brojem učešća na pijanističkim takmičenjima, ali i nosilac navećeg broja nagrada: dobitnica nagrada na međunarodnim takmičenjima pijanista u: Senigaliji (1979), Verčeliju („Viotti”, 1981), Beogradu (Međunarodno takmičenje Muzičke omladine, 1983), Cvikauu („Šuman”, 1985), Sidneju (1985), Minhenu („ARD”, 1987), Bordou (1988, zlatna medalja), Vašingtonu (1990), Briselu („Kraljica Elizabeta”, 1991), Orleanu („Klavirska muzika 20. veka”, 1996).

Rita Kinka je prva dobitnica godišnje nagrade Evropskog parlamenta „Prix femmes d`Europe” („za ženu Evrope”), nagrade za najboljeg evropskog izvođača ozbiljne muzike, koja joj je uručena u Briselu juna 1991. godine. Nosilac je „Februarske nagrade” Grada Novog Sada za 2002. godinu. Dobitnik je Oktobarske nagrade grada Beograda za najbolja studentska ostvarenja 1983. godine. Snimala je za radio i TV centre u više zemalja (Srbija, Makedonija, Slovenija, Hrvatska, Italija, Austrija, Nemačka, Belgija, Francuska, Rusija, Estonija, Češka, Slovačka, Mađarska, Rumunija, Bugarska, Engleska, Grčka, Španija, Izrael, Kanada, SAD, Australija, Tajvan). Snimila je tri kompakt-diska u izdanju kuće „Digital Media Production” (Brisel) i PGP RTS, a pre toga i jedno LP izdanje.

I kao mlada pijanistkinja Rita Kinka je pokazala veliko interesovanje za savremenu muziku. To je trag koji je ostavila njena prva profesorka Marija Baš u Subotici, koja je insistirala na delima savremenih jugoslovenskih autora. Na svom reperotaru Rita Kinka danas ima: Etide Vasilija Mokranjca, dela Dejana Despića, Rastislava Kambaskovića, Hofmana, Balkanske igre Tajčevića, Koste Bobića, Isidore Žebeljan, dela vojvođanskih kompozitora: Karolja Krombholca, Slavka Šuklara, Zorana Mulića… I to nastoji da afirmiše kroz pedagoškui rad, shodno afinitetima njenih studenata.

 


BILJANA GORUNOVIĆ, klavir (Srbija)

Biljana Gorunović (1968) započela je sa šest godina muzičko obrazovanje u Muzičkoj školi “Mokranjac” u Beogradu, u klasi Dragane Mijalković-Kirn gde je kao najbolji diplomac (1984) dobila nagradu iz fonda “Smiljka Uzelac”. Kao učenik niže i srednje škole osvojila je tri puta I nagradu na Republičkom i tri puta II nagradu na Saveznom takmičenju. Svirala je sa orkestrom škole kao solista u Koncertu Aleksandra Obradovića.

Nakon srednje škole u Beogradu, 1984. godine odlazi u Moskvu i svojevoljno upisuje Učilište pri konzervatorijumu “Čajkovski” (srednji stepen obrazovanja-4 godine) gde dobija temeljno i studiozno obrazovanje. Njen profesor je bila Larisa Mohelj (učenica Natana Fišmana i Grigorija Ginzburga i supruga orguljaša Leonida Rojzmana). Moskovski Državni Konzervatorijum upisuje 1988. u klasi profesora Gleba Akselroda gde posle redovnih petogodišnjih studija upisuje magisterijum na istom konzervatorijumu i u istoj klasi završava 1995. godine. Zvanje magistra umetnosti stiče i na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu 1997. u klasi prof. Jokut Mihailović.

Biljana Gorunović je dugogodišnji član ansambla “Orfej” Muzičke omladine Beograda. Učestvovala je kao solista i kao član različitih kamernih sastava na brojnim koncertima širom Srbije i Crne Gore.Nastupala je sa Beogradskom filharmonijom i dirigentom Bojanom Suđićem, sa orkestrom JNA i dirigentom Angelom Šurevim u ciklusu “Mladi za mlade”, sa Gudačima Sv. Đorđa i dirigentom Petrom Ivanovićem, a povodom obeležavanja 120 godina Kolarčeve zadužbine, 65 godina od otvaranja Velike dvorane i 60 godina postojanja Radio orkestra, svirala je sa Simfonijskim orkestrom RTS-a i dirigentom Stankom Šepićem Šopenov Klavirski koncert u ef molu. Sarađivala je sa dirigentima: Dorianom Vilsonom, Danijelom Rajskinim.

U Rusiji i bivšem Sovjetskom Savezu Biljana Gorunović je održala niz solističkih koncerata. Tu je počela svoju saradnju sa koncertnim pevačima Ljudmilom Ivanovom, u Moskvi sa kojom je imala celovečernji koncert ruskih romansi u koncertnoj sali “Čajkovski”, Ljudmilom Gros, Mirjanom Savić, Sanjom Kerkez, Katarinom Jovanović i Jelenom Vlahović u Beogradu. Biljana Gorunović je održala solističke koncerte u Grčkoj, Češkoj, Nemačkoj, Španiji. Imala je nastupe u Danskoj i Norveškoj gde je promovisala srpsku klavirsku muziku. Povodom jubileja posvećenog Emilu Gilelsu u Maloj sali konzervatorijuma “Čajkovski” nastupila je sa Gudačkim kvartetom “Glinka” iz Moskve u Šumanovom Kvintetu u Es duru.

Sarađivala je sa violinistima Jovanom Bogosavljevićem, Miroslavom Pavlovićem, Megumi Tešima, klarinetistom Aleksandrom Tasićem, bubnjarem Dragoljubom Đuričićem.
Povodom obeležavanja 50 godina od smrti kompozitora Miloja Milojevića 1996. premijerno je izvela ciklus “Kameje” op. 51 a zatim ih snimila na kompakt disk za PGP RTS zajedno sa “Minijaturama” i “Melodijama i ritmovima sa Balkana” istog autora 2001. god. Svirala je na festivalima NOMUS u Novom Sadu, NIMUS u Nišu, SOMUS u Somboru. Više puta je nastupala na Tribini kompozitora. Snimala je za Radio i Televiziju Beograd.
Član je Udruženja muzičkih umetnika Srbije od 1994. godine. Dobitnik je nagrade Udruženja muzičkih umetnika Srbije za najbolji koncert u 2006. godini. Dobitnik je mnogih diploma, priznanja i zahvalnica za doprinos radu Udruženja muzičkih i baletskih pedagoda Srbije. Član je žirija na pijanističkim takmičenjima “Davorin Jenko” u Beogradu, “Slobomir” u Bijeljini, u Varaždinu (Hrvatska), Šopenijadi, “Vučković” u Beogradu, Pokrajinskom takmičenju u Zrenjaninu, Smotri mladih talenata u Sremskim Karlovcima.

Biljana Gorunović je recenzent knjige-udžbenika Početne škole za klavir “Muzička kefalica” Mirne Mirkov-Stes.
Održala je predavanja: u okviru Šopen festa na temu “Šopen-pedagog”, multimedijalno predavanje povodom godišnjice Debisija u Novom Sadu i Istočnom Sarajevu (2012.), predavanje povodom godišnjice Karla Filipa Emanuela Baha u Novom Sadu (2014.), predavanje na temu “Karakteristike klavirskog tona. Unutrašnji sluh i tehnike slušanja klavirskog tona” na Susretima akademija jugoistočne Evrope i u Leskovcu (2009.), predavanja u okviru akreditovanog seminara u Muzičkoj školi “Kosta Manojlović” u Zemunu na temu: “Značaj, uticaj i primena polifone klavijaturne muzike na razvoj muzičke ličnosti” i “Ruska pijanistička škola”.

Biljana Gorunović je započela svoju pedagošku karijeru na Akademiji umetnosti u Novom Sadu 1996. i trenutno je u zvanju redovnog profesora. Na Katedri za klavir predaje Klavir-glavni predmet i Metodiku nastave klavira. Od 2012. do 2018. je bila šef Katedre za klavir Akademije umetnosti u Novom Sadu.
Stekla je zvanje doktora umetnosti u aprilu 2016. godine na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu.

 


MEŠOVITI HOR SOMBORSKOG PEVAČKOG DRUŠTVA (Srbija)

Tradicija horskog pevanja u Somboru je duga i dobro utemeljena u kulturnu baštinu koja je osnovna odrednica grada Sombora. Mada se početak horskog pevanja vezuje za 1870. godinu, kada je osnovana Somborska srpska pevačka družina, ima dosta dokaza da su već od 1816. u Učiteljskoj školi postojali horski sastavi, a u međuvremenu su formirani horovi sa različitim nacionalnim osobenostima.

Društvo je ostavilo dubok trag u kulturnoj baštini Srbije: na pevačkoj utakmici u Beogradu 1907. osvojili su prvo mesto i orden sv. Save V stepena. Međutim, godinama pre Velikog rata Društvo je ostvarivalo znatno širu misiju: u Somboru je 25. decembra 1910. osnovan „Savez srpskih pevačkih društava”, sa 47 družina iz cele carevine. U ovom Domu je bila uprava, održavali se „redovni i svečani glavni skupovi” i izdavalo zvanično glasilo „Gusle”.
Somborsko pevačko društvo je organizovalo „Srpsku pevačku slavu”, prvu i jedinu utakmicu horskih družina u Austrougarskoj, koja je 7-9 juna 1914. održana u Somboru, u samo predvečerje Velikog rata, uz učešće 23 hora iz svih krajeva carevine. Bio je to ne samo nezaboravan kulturni nego i nacionalni događaj za Srbe širom Austrougarske. Za tu priliku je izdata i knjižica „VOĐ ZA PRVU SLAVU SRBA PEVAČA U SOMBORU” u čijem je Kućevnom redu pisalo: „Svaki pevač i pevačica, odnosno, prijavljeni član, ima stan i poslugu besplatno”.

U ovome Domu je, u okrilju Somborskog pevačkog društva, 1921. godine osnovana „Niža muzička škola” koja će ovde opstati sve do posle Drugog svetskog rata, kada prelazi u današnju zgradu i postaje „Osnovna muzička škola”, koja 2008. prerasta na srednjoškolski nivo zajedničkog imena „ Muzička škola Petar Konjović”.

Ovu tradiciju nastavlja MOH „Iuventus Cantat”, koji je osnovan 1985. godine pod nezaboravnim osnivačem i dirigentom mr Silverterom Hajnalom pri Somborskom pevačkom društvu, o kojem je glas prešao granice naše zemlje osvojivši mnogobrojne međunarodne nagrade.

2016. godine Mešoviti hor izrasta iz čuvenog omladinskog hora Iuventus Cantat, Njega tada preuzima Milan Radišić, dugogodišnji član Somborskog pevačko društva, dirigent nekoliko Somborskih ansambala. Hor beleži niz zapaženih nastupa u Somboru, laureatsku nagradu na 16. Festivalu horova u Baji, R. Mađarska, gde se predstavio sa premijernim repertoarom pravoslavne muzike savremenih autora. Dok je 2017. na III Međunarodnom festivalu horova u Herceg Novom, R. Crna gora, osvojio 3. Mesto u saradnji sa horom Somborske Muzičke škole Petar Konjović. U julu 2018. Mešoviti Hor je nastupao na Medjunarodnom festivalu Ohridski talasi u Ohridu, R.S. Makedonija. A u oktobru iste godine, hor se ovenčao srebrnom nagradom na 2. Medjunarodnom festivalu horova Bratislava Cantat u Bratislavi, R. Slovačka. Mešoviti hor redovno nastupa na proslavi kako grada Sombora, tako i ostalih institucija u Somboru. Tradicionalni je učesnik i na lokalnim manifestacijama Somborsko leto u Somboru i Bodrog festival u Monoštoru.

 


MILAN RADIŠIĆ, dirigent (Srbija)

Milan Radišić (1980) svoju dirigentsku karijeru započinje 2001. kao asistent dirigenata proslavljenog somborskog hora “Iuventus Cantat”. Nakon toga vodi Muški kamerni hor Somborskog pevačkog društva (2004-2006), kao i Ženski kamerni hor (2005-2006).

2003. osniva Mešoviti kamerni hor “Vox Euterpes”, a od 2006. do danas uspešno vodi Srpski pravoslavni crkveni hor “Sv. car Konstantin i carica Jelena” s kojim putuje i predstavlja se na domaćoj i inostranoj horskoj sceni: Ukrajina- Belorusija (2012.), Republika Crna gora – Manastir Ostrog (2011.), Republika Rumunija – Temišvar (2018.) i Republika Mađarska – Pečuj (2015. i 2019.). Ovaj hor je na XIV festivalu duhovne muzike “Horovi među freskama” 2008. godine osvojio nagradu “Vojislav Ilić” za autentično izvođenje duhovne muzike u kategoriji vokalnih ansambala.

2009. osvoja specijalnu pohvalu za istraživački rad na polju duhovne muzike na XV festivalu duhovne muzike “Horovi među freskama”. Svake godine (od 2010.) hor organizuje Smotru crkvenih horova “Sve što diše, neka hvali Gospoda” u Somboru, na kojem obeležava značajne kulturne i duhovne jubileje i ugošćava poznate crkvene horove. Do sada su na ovoj smotri nastupali horovi iz Bečeja, Subotice, Bačke Palanke, Valjeva, Topole, Pančeva, Sremske Mitrovice, Temišvara, Kosovske Mitrovice, Istočnog Sarajeva, Beograda, Novog Sada i dr.

Od 2008. godine vodi Žensku pevačku grupu “Varošanke”, a od 2011. vodi Mušku pevačku grupu “Varošani”. 2017. godine osniva i vodi Devojačku pevačku grupu . Ove tri grupe su deo GKUD-a Ravangrad iz Sombora. Svake godine pevačke grupe pod Milanovim vođstvom održe preko 20 nastupa, koncerata u Somboru i okolini i redovno se plasiraju na Pokrajinsku smotru izvornog stvaralaštva Vojvodine u Vrbasu. Vodio je i Dečiji hor “Tinuto” od 2014. do 2016. godine.

Mešoviti Hor Somborskog pevačkog društva je pod dirigentskom palicom Milana Radišića od 2016. Hor niže zapažene nastupe u Somboru, Novom Sadu i Subotici. Dobitnik je Laureatske nagrade na 16. festivalu horova u Baji (R. Mađarska) gde se predstavio sa premijernim crkvenim repertoarom. Na 3. Međunarodnom festivalu horova u Herceg Novom (Crna Gora) u oktobru 2017. godine osvojio je bronzano odličje. U Julu 2018. hor nastupa na Međunarodnom muzičkom festivalu Ohridski talasi u Ohridu (R. Severna Makedonija). Oktobra 2018. dirigent se sa horom ovenčava srebrnom nagradom na 2. Međunarodnom festivalu horova Bratislava Kantat u Bratislavi (Slovačka).

Milan je od 2016. stručni saradnik muzičke sekcije Doma učenika srednjih škola u Somboru. Predsednik je nacionalne organizacije “Srpska horska asocijacija” koja okuplja 140 horova iz matice I dijaspore, a sa sedištem u Somboru. Milan je i stalni član Saveza umetničkog stvaralaštva amatera Vojvodine i stalni je predsednik žirija na Festivalu Dečijih horova Vojvodine koje se svake godine održava u Bačkoj Topoli. Od novembra 2019. je privremeni dirigent Gradskog hora “Jedinstvo” u Apatinu. Trenutno je zaposlen kao muzički urednik – novinar Radija Blagovesnik, Srpske pravoslavne crkvene opštine u Somboru. Takođe je član Saveta za međunacionalne odnose Grada Sombora.

 


MIHAJLO ZURKOVIĆ, pijanista (Srbija)

Mihajlo Zurković je rođen u Somboru gde je započeo svoje muzičko obrazovanje. Sa 14 godina postaje student „nulte godine“ za izuzetne mlade talente pri Akademiji umetnosti u Novom Sadu. Diplomirao je i magistrirao u istoj ustanovi sa najvišim ocenama u klasi prof. Jokuthon Mihailović, pod čijim mentorstvom nastavlja doktorske studije na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu. Dobitnik je mnogih nagrada na nacionalnim i internacionalnim takmičenjima od kojih su najznačajnije: prva specijalna nagrada na međunarodnom takmičenju „Petar Konjović“ (Beograd, 1995), prva nagrada na međunarodnom takmičenju „Citta di Moncalieri“ (Monkalijeri, Italija, 1995), treća nagrada na međunarodnom takmičenju „Frederik Šopen“ (Novi Sad, 1997), prva nagrada na Internacionalnom forumu u Kijevu (Ukrajina, 2009.) kao i diploma finaliste pijanističkog takmičenja „Dinu Lipatti“ (Bukurešt, Rumunija, 2002).
Od svog prvog solističkog koncerta koji je imao sa 12 godina, do sada je odsvirao preko četirsto resitala, kamernih koncerata i nastupao je kao solista sa različitim orkestrima. Svirao je u svim značajnijim salama u Srbiji (velika sala KNU, Skupština grada Beograda, Sinagoga i Gradska kuća u Novom Sadu, Gradska kuća u Subotici, Sala simfonijskog orkestra u Nišu…) i imao zapažene nastupe u Sloveniji, Hrvatskoj, Bosni i Hercegovini, Makedoniji, Crnoj Gori, Italiji, Francuskoj, Španiji, Belgiji, Rumuniji, Mađarskoj, Japanu, Kini, Rusiji i SAD. Nastupao je na festivalima:
Somborske muzičke svečanosti, BEMUS, NIMUS, „Kek madar“ (Kaloča, Mađarska), “Pianotune” (Lommel, Belgija), “ Festival di Musica Terni” ( Terni, Italija), “ Festival di Musica Lago di Como” (Komo, Italija), “ Piano Echos” (Villa Remotti, Fubine, Italija), “ Festival de Musica de Sant Pere de Rodes” ( Đirona, Španija), “ Les folles Journees” ( Kanazava, Tokio, Japan), “ Scene National De Sete, Ensemble Conterpoint” (Set, Francuska) i „Movimentos“ (Volfsburg, Nemačka).
Učestvovao je u projektu „40 fingers“ u okviru koga je imao niz zapaženih nastupa u Italiji. U decembru 2009. godine debitovao je u Njujorku sa resitalom u “Bechstein hall”. U martu 2010. nastavlja svoju koncertnu aktivnost u Rusiji nastupima u nekoliko značajnih sala u Sankt Petersburgu: Mala sala Konzervatorijuma Rimski-Korsakov, Velika sala koledža Modest Musorgski (u okviru festivala posvećenog Šopenu) i u jednoj od najprestižnijih sala – Šeremetjev dvorac.
Tokom koncertne sezone 2013/14 učestvuje u velikom projektu irske kompanije „Fabulous Beast Dance Theatre“ u okviru koga izvodi „Posvećenje proleća“ i „Petrušku“ Igora Stravinskog na festivalima u Nemačkoj i Irskoj.
2009. godine je izdao kompakt disk u produkciji kulturnog centra „Laza Kostić“ iz Sombora i Akademije umetnosti Novi Sad sa delima Šuberta, Šopena, Bramsa i Skrjabina.
Mihajlo Zurković je idejni tvorac, jedan od osnivača i prvi umetnički direktor, ponovno uspostavljenog muzičkog festivala Somborske muzičke svečanosti – SOMUS.
Angažovan je kao vanredni profesor i šef katedre za glavni predmet klavir na Akademiji umetnosti u Novom Sadu.

« …Miša Zurkovic je pokazao svoje neverovatno pijanističko umeće. Treba ga sa poštovanjem svrstati u rang vrhunskog talenta bezuslovno sposobnog za izražajni i jasan zvuk i bez ikakvog straha od preterivanja, ubrojiti ga međju velika imena pijanističkog sveta… »
Alessandro Samsa, « Recensioni di musica classica », Terni 2014

“Bili smo preplavljeni istovremeno i intimnim i ekstrovertnim pristupom, istančanom paletom prefinjeno izdiferenciranih tonskih boja, uzburkanih osećanja, besprekornim virtuozitetom, a opet naizgled jednostavnim i lakim predavanjem čija muzikalnost ni u trenutku nije dolazila u pitanje. Zurkovićevo tumačenje plenilo je od početka do kraja lepotom i uzbudljivim muzičkim tokom, minuciozno oblikovanim detaljima i stilskom uverljivošću”
Marija Adamov, Dnevnik 2016.

 


TEA DIMITRIJEVIĆ – DEJAN SUBOTIĆ, klavirski duo (Srbija)

Duo nastupa od 2007. godine. Ostvario je veliki broj koncerata u eminentnim beogradskim salama kao i gradovima Srbije, izvodeći obiman repertoar koji obuhvata dela od perioda klasicizma do XXI veka. Nastupali su u okviru proslave 200 godina rođenja Roberta Šumana na Gala koncertu u Skupštini grada, u okviru Festivala “Šuman i njegovi dvojnici”, kao i na 45. Mokranjčevim danima u Negotinu. Snimak Šumanovih dela u interpretaciji dua emitovao je i britanski radio BBC3. Duo je izveo integralna dela Erika Satija za klavir četvororučno, a u aprilu 2012. godine, povodom 150 godina od rođenja Kloda Debisija održan je koncert na kome su izvedena sva dela ovog autora za klavir četvororučno. Održali su nekoliko tematskih resitala – Muzika za decu, Žene kompozitori, Francuska muzika XIX i XX veka, Kamerna muzika Valerija Gavrilina, kao i veliki broj koncerata savremene srpske muzike.
Premijerno su izveli dela za klavir četvororučno srpskih autora koji su za njih pisana (Svetlana Savić, Branka Popović, Dragana Jovanović, Tatjana Milošević), a izvode celokupan opus za klavirski duo Miloša Petrovića. Tea Dimitrijević i Dejan Subotić su prvi umetnici koji su doktorirali iz oblasti kamerne muzike u Srbiji. Duo je dobitnik Srebrne medalje Univerziteta
umetnosti.

Tea Dimitrijević je rođena u Beogradu. Diplomirala je i magistrirala klavir na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu u klasi red. prof. Mirjane Šuica-Babić, specijalizirala kamernu muziku i diplomirala čembalo u klasi red. prof. Miloša Petrovića. Doktorirala je iz oblasti kamerne muzike u klasi red. prof. Miloša Petrovića i red. prof. Zorice Ćetković. Kao solista i kamerni muzičar koncerte je održala širom Srbije kao i u Crnoj Gori, Nemačkoj, Sloveniji, Grčkoj, Makedoniji i Austriji. Nastupala je sa Beogradskom Filharmonijom, Ansamblom “Arte”, Gudačima sv. Đorđa, Ansamblom za novu muziku, orkestrom Camerata Serbica i Nordijsko-balkanskim gudačkim orkestrom “NORBAL”. Učestvovala je na festivalima”BEMUS” i “BELEF” u Beogradu, “NOMUS” u Novom Sadu, “Budva Grad teatar”, “Mokranjčevi dani”, “AFES” u Makedoniji i festivalu “Ohridsko leto”. Redovan je učesnik Međunarodne tribine kompozitora. Kao stalni saradnik Simfonijskog orkestra RTS izvela je značajna dela svetske i domaće literature, nastupajući sa poznatim dirigentima kao i solistima i operskim zvezdama: Moserat Kabalje, Kiri Te Kanava, Hoze Karerasom i Plasidom Domingom.
Premijerno je izvodila mnoga dela domaćih autora, pogotovo za klavirski duo. Radi na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu kao vanredni profesor na Katedri za kamernu muziku. Autor je i voditelj emisije “Susretanja” kao i Noćnog programa “Iza violinskog ključa” Prvog programa Radio Beograda.

Dejan Subotić je studirao klavir kod Andreje Pregera, Andreje Inhof i Nevene Popović, u čijoj klasi je diplomirao i magistrirao na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu. Nakon toga je diplomirao i magistrirao čembalo u klasi Zorice Ćetković i završio specijalizaciju iz oblasti kamerne muzike. Doktoriralo je iz oblasti kamerne muzike u klasi red. prof. Zorice Ćetković.
Kao stipendista Evropske komisije, usavršavao se na Visokoj Kraljevskoj muzičkoj školi u Stokholmu (odsek za kamernu muziku u Edsbergu, profesor Mats Seterkvist). Bio je aktivan učesnik  majstorskih kurseva klavira, čembala i kamerne muzike kod Petera Lenerberga, Borbole Doboži, Petera Dirksena, Konstantina Boginoa, Sijavuša Gadžijeva, Borisa Previšića. Dobitnik je nagrada na pijanističkom takmičenju u Rimu i konkursu Kawai u Italiji. Nastupao je na više festivala, kao što su Međunarodna tribina kompozitora, Mokranjčevi dani, OKTOH i Ars vivendi clavicembalum. Član je tria Singidunum sa Stanom Krstajić i Ksenijom Milošević, koji je premijerno izveo veliki broj dela inostranih i srpskih kompozitora. Predstavljao je Fakultet muzičke umetnosti na master-klasu barokne i savremene muzike u Dubrovniku. Proteklih godina održao je nekoliko koncerata savremene kamerne muzike u Salama Beogradske filharmonije i Skupštine grada, u saradnji sa istaknutim beogradskim muzičarima. Nastupao je kao solista i kamerni muzičar na koncertima u okviru proslava stogodišnjice rođenja Ljubice Marić i jubileja Muzikološkog instituta SANU. Kao solista sa orkestrom, izvodio je dela Baha, Martena i de Falje. Sarađivao je sa kamernim orkestrima Gudači Sv. Đorđa i Dušan Skovran, kao i sa Beogradskom filharmonijom i Simfonijskim orkestrom RTS. Nastupao je u Austriji, Rumuniji, Slovačkoj, Hrvatskoj i Češkoj. Deluje kao vanredni profesor na Katedri za kamernu muziku na FMU u Beogradu.

 


LEA POROBIĆ, pijanista (Srbija)

Lea Porobić, pijanistkinja i pedagog, osnovne i master studije klavira završila je na Akademiji umetnosti u Novom Sadu u klasi prof. Svetlane Bogino. Usavršavala se kod eminentnih klavirskih pedagoga, kao što su Vei Ji Jang, Nensi Li Harper, Alberto Portogis, Karen Lehter, Valentin Surif, Eugen Skorovodnikov, Dejan Sinadinović, Aleksandar Šandorov, Vladimir Ogarkov i drugi.
Od 2011. godine radi kao nastavnik klavira i korepetitor u srednjoj muzičkoj školi Petar Konjović u Somboru, a angažovana je i kao zvanični korepetitor
međunarodnog takmičenja za drvene duvače Femus u Subotici.

 


MARIJA OBRENOVIĆ, pijanista (Srbija)

Marija Obrenović, pijanistkinja i pedagog, osnovne i master studije klavira završava na Akademiji umetnosti u Novom Sadu u klasi prof. Rite Kinke. Tokom školovanja usavršavala se na seminarima i majstorskim kursevima eminentnih klavirskih pedagoga, kao što su Svetlana Bogino, Vladimir Ogarkov, Arbo Valdma, Jurij Kot, Jokuthon Mihailović, Aleksandra Romanić, Vladimir Cvijić, Lidija Bizjak i Đorđe Milojković.
Kao član klavirskog kvarteta Animato pohađala je seminare Menhetn gudačkog kvarteta (SAD), Amar gudačkog kvarteta (Švajcarska), Vide Vujić (Austrija), Maria Perise (Španija) i klavirskog tria Imerso (Austrija). Sa ovim ansamblom aktivno nastupa na koncertima i festivalima u zemlji i inostranstvu, među kojima se izdvajaju Festival Nei suoni dei Luoghi (Italija), Boljšoj festival (Srbija), Via Pontica (Bugarska), Ars Halieti (Slovenija), Festival kamerne muzike u Sarajevu, Kult (Srbija), Dunavska sonata (Srbija) i dr. Sa ansamblom Animato izvela je veliki broj celovečernjih i humanitarnih koncerata u Beogradu, Novom Sadu, Kragujevcu, Šapcu, Rumi, Pančevu i Subotici.
Od 2017. godine sa ovim ansamblom je pod mentorstvom prof. Dejana Subotića, kao student doktorskih studija iz oblasti kamerne muzike na FMU u Beogradu. Marija Obrenović radi kao klavirski pedagog u srednjoj muzičkoj školi Petar Konjović .

 


MIROSLAV POPOVIĆ, pijanista (Srbija)

Miroslav Popović, pijanista i pedagog, osnovne i master studije klavira završio je na Akademiji umetnosti Univerziteta u Novom Sadu u klasi prof. Vladimira Ogarkova. Usavršavao se na seminarima i majstorskim kursevima značajnih
profesora i umetnika, kao što su Dušan Trbojević, Miroslava Lili-Petrović, Arbo Valdma, Rita Kinka, Svetlana Bogino, Eugen Inđić, Paskal Devojon, Jan Džons, Lovro Pogorelić, Volfgang Manc, Priska Benoa, Mladen Čolić, Diane Andersen, Žak Ruvije, Lidija Bizjak, Jokuthon Mihailović i Aleksandar Serdar. Osvajao je brojne nagrade i priznanja, među kojima su najznačajnije prva nagrada na Memorijalu Isidor Bajić i specijalna nagrada Frederik Šopen na istom takmičenju , prva nagrada na Takmičenju mladih pijanista u Šapcu, kao i nagrade iz oblasti kamerne muzike.
Nastupao je sa novosadskim gudačkim orkestrom Kamerata Akademika, gudačkim kvartetom Bilitis, novosadskom klapom Panon, kao i sa umetnicima: Radoslavom Vorgić-Žuržovan (sopran), Vericom Pejić (sopran), Ljiljanom Lišković (sopran), Bisak Jožefom (viola), Nemanjom Sovtićem (trombon), Goranom Erićem (truba), Lidijom Knajp (flauta) i drugim. Miroslav Popović sarđuje i sa mladim kompozitorima Vojvodine, među kojima su Verdan Ferizović, Svetozar Nešić, Ivan Marković, Ljubomir Nikolić, Stanislava Gajić, Dorotea Vejnović i drugi.
Učestvovao je u osnivanju studentskog festivala A Fest u Novom Sadu čiji je umetnički direktor bio 2009. godine. Ostvario je nekoliko snimaka, uključujući i klavirski resital iz 2012. godine za RTV Novi Sad.
Radi kao nastavnik klavira u srednjoj muzičkoj školi Petar Konjović u Somboru.

 


MILICA MARKOVIĆ, pijanista (Srbija)

Milica Marković, rođena je 1993. godine u Vranju. Klavir je počela da uči sa osam godina u Muzičkoj školi „Mokranjac“ u Vranju, gde završava niže obrazovanje i dve godine srednjeg muzičkog obrazovanja. Treću i četvrtu godinu srednjeg muzičkog obrazovanja završila je u Muzičkoj školi „Stanković“ u Beogradu u klasi profesora Čedomira Marjanovića. Školske 2012/2013. godine, na Akademiji umetnosti u Novom Sadu, muzički departman, upisala je studijski program Klavir, u klasi profesorke Jokuthon Mihailović, zatim profesora Mihajla Zurkovića. Septembra 2016. godine uspešno završava osnovne akademske studije i upisuje master studije klavira na Akademiji umetnosti u Novom Sadu, u klasi profesora Mihajla Zurkovića.

Milica Marković je u toku osnovnih i master akademskih studija nastupala na brojnim koncertima, festivalima i međunarodnim takmičenjima:
Godišnjice velikana – omaž Karlu Filipu Emanuelu Bahu, povodom trista godina od rođenja (Multimedijalni centar Akademije umetnosti, Novi Sad, 2014. godine); solistički koncert Milice Marković (Muzička škola „Petar Konjović“ u Somboru, 2014. godine); III nagrada u VI kategoriji na međunarodnom takmičenju mladih pijanista u Šapcu, 2015. godine, i II nagrada na istom takmičenju, 2017. godine; III nagrada u E kategoriji na međunarodnom takmičenju „Davorin Jenko“ u Beogradu, 2015. godine; učešće na SOMUS festivalu kao član kamernog ansambla Akademije umetnosti (Narodno pozorište u Somboru, 2015. i 2017. godine) ; učešće u projektu „Kulturni napad“ AUNS (Gradska kuća u Subotici, 2015. godine); učešće na festivalu Akademije umetnosti “A fest” 2014. i 2016. godine; koncert sa kamernim ansamblom Akademije umetnosti u saradnji sa Francuskim institutom u Srbiji povodom obeležavanja Svetskog dana muzike, 2015, 2017. ( Gradska kuća u Novom Sadu), i 2018. godine ( Sinagoga u Novom Sadu) ; koncert studenata profesora Mihajla Zurkovića u Somboru i Subotici 2016. i 2018. godine; učešće na klavirskom festivalu “Piano summer Vranje” u Vranju, 2016, 2017. i 2018. godine;

Milica Marković pohađala je majstorske kurseve kod renomiranih profesora i umetnika: Jokuthon Mihailović (Srbija), Evgeny Starodubtsev (Rusija), Grzegorz Kurzyńskog (Poljska), Jacques Rouvier (Francuska), Sergey Senkov (Rusija), Letizia Michielon ( Italija), Zlata Chochieva (Rusija), Teresa Trevisan (Italija), Flavio Zaccaria (Italija).
Milica Marković je bila stipendista fonda za stipendiranje i podsticanje napredovanja darovitih studenata i mladih naučnih radnika i umetnika Univerziteta u Novom Sadu, školske 2014/2015. godine, kao i stipendista fonda za mlade talente Republike Srbije „Dositeja“ iz Beograda, školske 2015/2016. i 2016/2017. godine . Dobitnik je nagrade Univerziteta u Novom Sadu za uspeh postignut u školskoj 2012/2013., 2013/2014., 2014/2015., i 2015/2016. godini. Milica Marković u februaru 2017. godine zasniva radni odnos sa Akademijom umetnosti u Novom Sadu kao saradnik u nastavi na katedri za Klavir, dok naredne godine uspešno završava master akademske studije. Godine 2018. upisuje doktorske akademske studije za klavir na Akademiji umetnosti u Novom Sadu, u klasi red. prof. Rite Kinke. Godine 2021. zasniva stalni radni odnos kao profesor klavira u Muzičkoj školi „Petar Konjović“ u Somboru.

„Galantni duh, aristokratska otmenost i tek poneki duhoviti komentar, učinili su da inteligentno ostvarena interpretacija Milice Marković zaista bude obojena onim što je Klod Debisi voleo da nazove „francuskim duhom“.
Srđan Teparić, urednik Radio Beograda 2, profesor na Katedri za muzičku teoriju , FMU, u Beogradu.

 


SLOVENAČKO KAMERNO MUZIČKO POZORIŠTE (SKGG)

Slovenačko kamerno muzičko pozorište (SKGG) je društvo koje se od 1996. godine bavi produkcijom pozorišno-muzičkih predstava. Specijalizovano je za kamerne opere za decu i odrasle i jedini je producent takve vrste u Sloveniji. Članovi
pozorišta su renomirani muzički, pozorišni i kulturni umetnici. Predstave SKGG-a su veoma cenjene i izuzetno posećene. Poslednjih godina je programski akcenat na savremenoj muzici, tako da za njih pišu najznačjniji slovenački savremeni kompozitori (Tomaž Svete, Dušan Bavdek, Pavel Mihelčič, Petra Strahovnik), kao i svetski afirmisani autori (Nataša Bogojević, Stevan MekNef), a operska libreta potpisuju Ivo Svetina i Milan Dekleva. Koproducenti predstava SKGG-a su Cankarjev dom, SNG Opera i Balet Ljubljana, Akademija za muziku, Muzička matica, Imago Slovenije.

Aktivnost SKGG-a je podržana od Ministarstva za kulturu Republike Slovenije, Opštine grada Ljubljana, Italijanskog instituta za kulturu u Sloveniji, Društva slovenačkih kompozitora, Američke ambasade u Ljubaljani, Fondacije B. Martinua iz Praga i drugih.

 


JELENA SUŠNIK, dirigent (Slovenija)

Jelena Sušnik, dirigentkinja velikog iskustva, svoju karijeru je započela u Beogradu, a nastavila u Sloveniji. Pored aktivnih nastupa sa orkestrima i horovima širom Evrope, dugi niz godina bavi se i pedagoškim radom.
Osnovne i magistarske studije završila je na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu, a tokom rada usavršavala se kod maestra Mladena Jagušta, Darinke Matić Marović, Stanka Šepića, a potom i kod Kolina Metersa, šefa katedre za dirigovanje Kraljevske muzičke akademije u Londonu.
Tokom dugog dirigentskog staža sarađivala je sa značajnim orkestarskim ansamblima, među kojima su Berlinska simfonijeta (Nemačka), Beogradska filharmonija, Slovenačka filharmonija, Simfonijski orkestar RTS-a, Svetski
orkestar Muzičke omladine u Berlinu, ansambl savremene muzike Slavko Osterc u Ljubljani i dr. Dugogodišnji je dirigent i umetnički vođa međunarodnog panslovenskog ansambla Omladinski Super Hor i orkestar sa kojim je nastupila u najeminentnijim koncertnim dvorana od Italije do Severne Makedonije. Gostovala je u Švedskoj, Danskoj, Italiji, Grčkoj, Rumuniji, Nemačkoj, Francuskoj, Austriji, Poljskoj, Češkoj i svim zemljama našeg regiona.
Jelena Sušnik je dobitnica više značajnih nagrada. Laureat je takmičenja Komune Kortemilija u Italiji sa maksimalnim brojem bodova nakon čega je usledila ponuda za snimanje muzike savremenih kompozitora za RAI. Takođe je trostruka i počasna dobitnica nagrade Saveza muzičkih i baletskih pedagoga Srbije.
Za Radio i Televiziju Slovenije snimila je četiri kompakt diska, a za Radio Televiziju Srbije uradila je trajne snimke savremenih kompozitora.
Sušnikova redovno vodi seminare za dirigente i horovođe i predsednica je žirija na takmičenjima i festivalima za hor i orkestar u Srbiji od 1995. godine.
U poslednje vreme aktivna je i kao spisateljica. Piše za feministički časopis Radna žena i Politikin zabavnik, a na predlog Maje Gal Štromar napisala je Dnevnik jedne migrantkinje na osnovu koga je nastala predstava Ex/odus radosti u produkciji Slovenačkog muzičkog kamernog pozorišta.

 


MAJA GAL ŠTROMAR, glumica/dramaturg (Slovenija)

Maja Gal Štromar je veoma svestrana umetnica, podjednako uspešna i na polju glume, pisanja, dramaturgije, prevođenja, a iskazala se i kao scenaristkinja, rediteljka i profesorka retorike. Živi i stvara kao slobodna umetnica. Nakon završenih osnovnih studija romanistike u Ljubljani, diplomirala je i na Međunarodnoj školi za pozorište Žak Lekok u Parizu.
Pored velikog broja pozorišnih uloga koje je ostvarila za Narodno pozorište u Celju i Slovensko nacionalno pozorište u Mariboru, i gostovanja u brojnim teatarskim kućama u kojima je izvodila svoje pozorišne projekte, Maja Gal Štromar snimila je i trideset i tri filma.
Njena književna produkcija je takođe veoma bogata i zapažena u regionu i šire. Do sada je objavila četiri zbirke poezije, pet romana – Amigdalino srce, Lju.beznica ili svetlost po dekretu, Misli na mene kad ti je lepo, Mladice i 7 kg do sreće, Drugde žena, zatim monodrame Alma Ajka i Moj glas, moj put kao dvojezično slovenačko-arapsko izdanje Aleksandrijske biblioteke, jednu bajku, pozorišni priručnik i dramski tekst Slovolandija, kao i monodramu Preživela – ispovest Amelie Earhart .
Potpisuje i veliki broj radio-drama koje emituju Radio Slovenija i italijanski nacionalni servis RAI. Režirala je nagrađenu predstavu Ludaci, a zatim i Malu prodavnicu samoubilačkih pomagala.
Ova umetnica aktivno prevodi s romanskih jezika. Dobitnica je Severove nagrade za glumačku bravuru 1991. godine.

 


EVA HRIBERNIK, reditelj (Slovenija)

Eva Hribernik je operska i pozorišna rediteljka u Sloveniji i šire. Po završetku studija dramaturgije na Akademiji za pozorište, radio, film i televiziju (AGRFT) u Ljubljani, diplomirala je i na odseku za opersku režiju na Akademiji za operu Italiana u Veroni.
Prvi značajniji angažman usledio je nakon takmičenja režisera u Rimu 2015. godine, kada je izabrana da režira modernu italijansku dramu Pepeo Đanluke Arene u Palaco Kamocini. Učestvovala je i kao asistent režije u postavkama Prosjačke opere Džona Geja i Euripidove Alkestide u teatru Kaza delji Artistri u Parmi. Sa posebnim afinitetom prema operama za decu i odrasle savremenih kompozitora, Eva Hribernik režira avanturistički mjuzikl Madagaskar, zatim opersko-baletsku bajku Gospodin i kruška Dušana Bavdka, operu Snežna kraljica Metjua Kinga, te Najmanovu kamernu operu Čovek koji je menjao ženu za šešir. Eva Hribernik potpisuje i režiju Mini opere II , koja je tokom prošle godine gostovala u Ljubljani, Budimpešti i Brnu.
Od 2016. godine ova rediteljka vodi seminar iz oblasti scenske interpretacije za operske pevače u okviru kulturnog društva ALEF u Modeni.

 


KATJA KONVALINKA, sopran (Slovenija)

Katja Konvalinka je proslavljeni sopran slovenačkog porekla koja aktivno nastupa na operskim scenama Slovenije, Austrije i Hrvatske. Diplomirala je na Akademiji za muziku u Ljubljani, na odseku za klavir u klasi prof Acija Bertonclja, a zatim i na odseku za solo-pevanje u klasi prof Eve Novšak-Houška. Magistarske studije završava na Visokoj školi za muziku i vizuelne umetnosti u Gracu na odseku za opersko i koncertno pevanje. Usavršavala se i kod sopranistkinje i prof Vlatke Oršanić.
Pored uloga koje je ostvarila za SNG Operu u Ljubljani, među kojima su Ana Frank (Dnevnik Ane Frank – G.Frid), Fani (Svadbeni ugovor –Rosini), Pedro (Don Kihot – Masne), Ana (Nabuko – Verdi), princeza Nineta (Zaljubljen u tri narandže – Prokofjev), Prva dama (Carobna frula – Mocart), Katja Konvalinka je nastupala i u više Mocartovih opera u Teatru em Pale u Gracu, tumačeći uloge Cerline (Don Đovani), Despine (Tako čini sve) i Servilie (Titovo milosrđe). U produkciji Slovenačkog kamernog muzičkog pozorišta pevala je glavne sopranske uloge u operama Bastijen i Bastijena (Mocart), Telefon (Menoti), Crvenkapa (Kjuj), Ničija ćerka (Najman), Snežna kraljica (King) i mnogim drugim. Na koncertnim nastupima sa Simfonijskim orkestrom Radio Televizije Slovenije pevala je u Pasiji po Jovanu (J.S.Bah), Drugoj simfoniji (Maler), Božićnom oratorijumu (Sen- Sans), Stabat Mater (Pergolezi) i više Mocartovih misa.
Celovečernje resitale održala je u Srbiji, Sloveniji, Austriji, Italiji, Hrvatskoj, Indiji i Nepalu. Katja Konvalinka predaje pevanje u Muzičkoj školi Vič Rudnik u Ljubljani.

 


NATAŠA BOGOJEVIĆ, kompozitor (Srbija-SAD)

Nataša Bogojević je višestruko nagrađivana srpsko-američka kompozitorka koja već više od dve decenije živi i radi u Čikagu (SAD). Studirala je kompoziciju u klasi prof. Srđana Hofmana na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu. Nakon završenih studija pratila je kurseve elektro-akustičke muzike kod Vladana Radovanovića na Trećem programu Radio Beograda, kamerne muzike kod Olivere Đurđević i filmske muzike kod Enija Simeona u Italiji. Pre odlaska u Ameriku radila je kao asistent na Katedri za kompoziciju i orkestraciju na FMU u Beogradu i bila jedan od osnivača grupe kompozitora Sedam Veličanstvenih, kao i grupe Grečen za istraživanje sinteze muzike i vizuelnih umetnosti. Od 2003. godine predaje kompoziciju na Univerzitetu De Pol u Čikagu.
U opusu Nataše Bogojević nalaze se dela za simfonijski orkestar, hor, kamerne i vokalne ansamble, solističke instrumente, kao i elektronska, kompijuterska i primenjena muzika za balet, pozorište i film. Mnoga od njenih ostvarenja izvođena su na značajnim svetskim festivalima, među kojima su Evropski festival elektronske muzike (pod vođstvom Pjera Šefera), Nova muzika (Midlburg u Holandiji), Međunarodni festival nove muzike (Slovačka), Koncert za mir (Japan), Arai muzički festival (Kanada), Nacionalne konferencije američke muzike (SAD) i mnogi drugi. Takođe,njena dela izvode renomirani solisti, kamerni ansambli i orkestri u
Francuskoj, Nemačkoj, Engleskoj, Švajcarskoj, Slovačkoj, širom nekadašnje
Jugoslavije i na prostoru bivšeg Sovjetskog Saveza.
Dobitnica je Prve nagrade na UNESKO-vom Rostrumu kompozitora u Parizu, Nagrade Josip Slavenski, godišnje nagrade Udruženja kompozitora Srbije, Nagrade Radio Beograda, Oktobarske nagrade Grada Beograda i drugih.

 


SCHIAVO-MARCHEGIANI, klavirski duet (Italija)

„Schiavo-Marchegiani klavirski duet pokazuje koliko je uzbudljivo stvarati muziku zajedno“; „Nudili su savršenu muzičku noć“; „Dvojica italijanskih pijanista preselili su publiku svojim izvođenjem Mocartove muzike“; “Oni su
pijanisti sa neverovatnom zvučnom kulturom … njihovo izvođenje Schubertovih komada bilo je sjajno, plemenito i neobično originalno”

G. Schiavo i g. Marchegiani veoma su cenjeni od strane publike i kritičara zbog njihovih muzičkih ličnosti, velike izražajnosti i prirodnosti, lepote zvuka, intenziteta i neodoljive energije njihovih nastupa. U periodu njihovih solo aktivnosti sviraju širom sveta i zajedno izvodeći
stotine koncerata na najprestižnijim mestima i festivalima, uključujući Carnegie Hall u Njujorku, Goldener Saal u Musikvereinu i Konzerthaus u Beču, Mozarteum u Salzburgu , Filharmonija (Grosser Saal) i Konzerthaus u Berlinu, Laeiszhalle u Hamburgu, Beethoven-Haus u Bonnu, Dvorana Smetana i Dvorak u Pragu, Sala Verdi u Milanu, Suntori Hall u Tokiju, Pozorište Solis u Montevideu, Sao Paulo Hall u Brazilu kao i u Rimu, Parizu, Cirihu, Londonu, Sofiji, Istanbulu, Moskvi, Sankt Peterburgu, Montrealu, Torontu, Vašingtonu, Meksiko Sitiju, Bakuu, Astani, Hong Kongu, Bangkoku, Singapuru, itd. 2013. godine debitovali su na prestižnom Festivalu Ravello svirajući Mocartov koncert za dva klavira i orkestar K. 365.

Njihova blistava karijera učinila ih je redovnim gostima sa najprestižnijim orkestrima, poput Berlinskih Simfoničara, Budimpeštanskog simfonijskog orkestra, Njujorškog simfonijskog orkestra, Meksičkog državnog simfonijskog orkestra, Istanbulskog simfonijskog orkestra, Praškog kamernog orkestra, Tajlandske filharmonije, kamernog orkestra u Madridu i Nacionalnog Orkestra države Azerbejdžan. Nedavno su nastupili sa Simfonijskim orkestrom praškog radija u dvorani Dvorak; ovaj koncert je uživo prenosio Češki nacionalni radio, a kasnije i Italijanski nacionalni radio RAI3. Snimali su za druge važne nacionalne TV i radio kanale u Nemačkoj, Bugarskoj, Rusiji, Meksiku, Hong Kongu itd.

2014. godine izdavačka kuća Decca objavila je njihov prvi CD, u potpunosti posvećen Francu Schubertu koji je od časopisa Amadeus dobio odlične kritike i pet zvezdica.

“U Fantaziji se dvojica pijanista igraju živahnom i laganom neposrednošću, istovremeno dajući jasan osećaj jasnijim Schubertovim pesničkim pokretima … ima prelepih oštrih trenutaka … Ostale numere na disku su sve divno izvedene ”(Robert Hugill);

„Marco Schiavo i Sergio Marchegiani dobro se snalaze sa ovom muzikom… oni su otvoreni i bistrih očiju, proizvodeći lepu paletu tonova i tekstura, i sa pouzdanjem rukuju prelazima …“ (Stephen Francis Vasta).

Sergio Marchegiani i Marco Schiavo su studirali kod sjajnih muzičara kao što su Ilonka Deckers Kuszler, Alekander Lonkuich, Bruno Canino, Franco Scala, Aldo Ciccolini i Sergei Dorenski.

Predaju u konzervatorijumima Alessandria i Potenza i često su trazeni kao
clanovi žirija, za majstorske kurseve i takmičenja klavira širom sveta (Španija, Srbija, Turska, Sjedinjene Države, Meksiko, Kazahstan, Japan, Australija, Brazil, itd.).

www.duoschiavomarchegiani.it

 


SIMON TRPČESKI, klavir (S. Makedonija)

Simon Trpčeski (rođen 1979. godine) se afirmisao kao jedan od najznačajnijih pijanista današnjice. Ostvario je saradnju sa brojnim značajnim dirigentima kao što su Zinman, Endru Dejvis, Mazel, Jurovski, Tortelije, Papano, Aškenazi, Ditua, Alsop, Dudamel, Petrenko, Noseda i mnogim drugim. Trpčeski redovno nastupa sa najvećim svetskim orkestrima kao što su Londonski simfonijski orkestar, Orkestar Londonske filharmonije, Kraljevski Konserthebau orkestar, Ruski nacionalni orkestar, Sankt Petersburg filharmonija, Roterdamska filharmonija, Nemački simfonijski orkestar iz Berlina, Orkestar severnonemačkog radija iz Hamburga, Strazburška filharmonija, Kraljevska filharmonija iz Stokholma, Filharmonija iz Hong Konga itd. Trpčeski drži redovne nastupe u Severnoj Americi sa vodećim orkestrima, kao što su Njujorška filharmonija, Čikaški simfonijski orkestar, Filadelfijski orkestar, kao i sa orkestrima iz Los Anđelesa, San Franciska, Baltimora.

Brojni su uspešni resitali Simona Trpčeskog u Amsterdamu, Atlanti, Lisabonu, Hamburgu, Londonu, Milanu, Minhenu, Njujorku, Parizu, Pragu, San Francisku, Vašingtonu, Los Anđelesu, Tokiju, Torontu, Vankuveru, Bergenu i širom sveta. Takođe, maestro Trpčeski se aktivno bavi kamernim muziciranjem. Nastuapao je na prestižnim festivalima poput Verbijea, Aspena, Risera. Često sarađuje sa mladim muzičarima u Makedoniji, uz posebnu podršku Udruženja za kulturu i umetnost KulturOp.

Simon Trpčeski je dobitnik brojnih priznanja na međunarodnim takmičenjima u Velikoj Britaniji, Češkoj, Italiji, a 2003. godine osvojio je nagradu za mlade umetnike koju dodeljuje Kraljevsko filharmonijsko udruženje. Godine 2002. diplomirao je na Fakultetu za muziku pri Univerzitetu Ćirilo i Metodije u Skoplju. 2009. godine, maestro Trpčeski dobija Državno odlikovanje Republike Makedonije.

Trpčeski je ostvario veliki uspeh snimcima svojih resitala koje je izdao za diskografsku kuću EMI. Njegovo prvo izdanje dela Čajkovskog, Skrjabina, Stravinskog i Prokofijeva, osvojilo je nagradu Izbor urednika, kao i nagradu za najbolji debitantski album na dodeli priznanja u organizaciji britanskog časopisa Gramofon. Naredna izdanja sa delima Rahmanjinova i Šopena doživela su jednak uspeh, a 2008. godine objavio je album posvećen Debisiju za koji je od kritičara dobio izvanredne ocene.

https://www.trpceski.com

 


JANA JOVANOVIĆ, sopran (Srbija)

Jana Jovanović diplomirala je 2011. godine na studijskom programu Solo-pevanje na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu. Master i Postdiplomske studije (2011, 2013) završila je u Norveškoj na Univerzitetu za muziku i ples u Stavangeru (University of Stavanger Department for Music and Dance), u klasi profesorke Elizabeth Norberg-Schulz.

Jana je bila honorarni saradniku Narodnom pozorištu u Beogradu, odigrala je mnoge uloge u zemlji i inostranstvu, kao što su Clorinda, Poppea, Serpina, Drusilla, uloga Constanza-e u operi „Who kiddnaped Constanza the Mouse“, eminentne italijanske kompozitorke Roberte Vake (Roberta Vacca), koja je 2012. godine u Norveškoj imala svetsku premijeru. Takođeima zavidnu koncertnu aktivnost kako u zemlji, tako i u inostranstvu.

Izdvajaju se koncerti: Šubertova Misa u G-duru (Stavanger Konserthus, Norveška), Voices of Europe (Radiokulutrhaus, Beč), Festival u Švencingenu (Nemačka), Abschlusskonzert (Gmunden), ciklus koncerata Podijum kamerne muzike (Kolarčeva zadužbina Beograd) imnogi drugi.

Od 2018. je član Udruženja muzičkih umetnika Srbije.

Dobitnica je stipendija i nagrada na festivalima i republičkim takmičenjima. Bila je finalista prestižnog takmičenja Renata Tebaldi u San Marinu (Italija).

Ostvarila je uspešnu saradnju sa dirigentima Eduardo Muller, Fabio Biondi, Ruben Jais, Felice Venanzoni, John Storårds, Walevein Witten, Anom Zoranom Brajović…Takođe je sarađivala sa rediteljma Allesio Pizzech, Caterina Panti Liberovici, Einar Bjørge, Hilde Andersen, Jagošem Markovićem, Ivanom Dragutinović Maričić…

 


SIMONIDA RODIĆ, flauta (Srbija)

Simonida Rodić rođena je 12. decembra 1986. godine u Somboru.

U decembru mesecu 2015. godine je završila doktorske akademske studije na studijskom programu Izvođačke umetnosti – flauta na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu u klasi profesora Ljubiše Jovanović i time stekla zvanje doktora umetnosti – muzičke umetnosti. Master diplomu (2011. godine), Specijalizaciju iz Pikolo flaute (2013) i Postgraduate Dimplom-u (2012) je stekla na Univerzitetu u Stavangeru, odsek za muziku i ples (University of Stavanger, Department for Music and Dance, Norveška) u klasi profesora Vidara Austvika. 2010. godine je završila Specijalističke studije a 2009. godine osnovne studije na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu, u klasi profesora Ljubiše Jovanovića, sa najvišim ocenom 10.

U decembru 2020. godine Simonida je osvojila treću nagradu na Audiciji za Internacionalni Orkestar Samnium Symphony Orchestra (International Orchestra Auditions Awards competition) sa kojim je održala turneju u julu mesecu ove godine. Koncerti su održani u prestižnim salama, Musikferajnu u Beču , Rimu (Teatro Ostia Antica) i Beneventu (Teatro Romano). Ističe se i resital Novo i Staro – muzika baroka i neobaroka na festivalu BUNT 7.0 koji je Simonida izvela na baroknoj traverso flauti uz pratnju Milana Popovića na čembalu (novembar 2019. godine).

Januara meseca 2018. godine nastupila je kao solista i kamerni muzičar na Festivalu Winter in Schwetzingen u Nemačkoj, a aprila meseca iste godine u Kraljevskoj Palati u Stokholmu u Švedskoj u okviru projekta Drottning Christina och Freden. Povodom 80 godina Fakulteta muzičke umetnosti u Beogradu, 2017. godine, nastupala je kao prva flauta Simfonijskog orkestra profesora, bivših i sadašnjih studenata FMU pod dirigentskom palicom maestra Bojana Suđića. Nagradu iz fonda Bruno Brun dobila je 2017. godine za postignut najbolji uspeh na doktorskim studijama na studijskom programu duvačkih instrumenata na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu u akademskoj 2015/2016. godini. Dobitnik je specijalne nagrade Austrijske barokne akademije za 2016. godinu, barokne traverso flaute najpoznatijeg graditelja istorijskih instrumenata Rudolfa Tuca i koncerta na prestižnom Festivalu u Šveningenu.

U periodu od 2010. do 2013. godine Simonida je bila honorarni član Stavanger Simphony Orchestra (Norveška) na mestu druge i pikolo flaute. Od 2006. godine redovno nastupa i kao član kamernog orkestra Camerata Serbica u Beogradu. Godine 2005. bila je prva flauta Evropskog omladinskog orkestra CEI-YO pod dirigentskom palicom maestra Igora Koretija-Kureta. Maja meseca 2013. godine Simonida je izvela norvešku premijeru Koncerta za flautu i ​​orkestar Majka Mauvera (Mike Mower) u pratnji orkestra UIS blåserensemble. Tokom četiri godine boravka u Norveškoj radila je i kao profesor flaute u školama (Muzička škola Sandved, Muzička škola Motland skule i Umetnička škola Sandnes kulturskule). Radno iskustvo pedagoga stekla je i u muzičkim školama u Beogradu, Vojislav Vučković i Vladimir Đorđević.

Za akademsku 2008/2009. godinu Simonida je dobila nagradu iz fonda Branislava i Jakova Srejovića za postignut najviši nivo izvođaštva na diplomskom ispitu, na studijskom programu duvačkih instrumenata, studijske grupe za flautu u klasi redovnog profesora Ljubiše Jovanovića.

Na međunarodnom takmičenju Ohridski biseri u Makedoniji 2007. godine, Simonida je osvojila prvu nagradu i GRAND PRIX. Iste godine, na Susretu flautista Tahir Kulenović u Valjevu, osvojila je 1.prvu nagradu. Tri godine (2007-2009) bila je stipendista letnje škole Austria Barock Akademie u Gmundenu, Austrija. Na završnom koncertu pomenutog Master klasa, Simonida je 2007. i 2008. godine osvojila prve nagrade. Osim navedenih rezultata, tokom četiri godine srednjeg obrazovanja i četiri godine Fakulteta, osvojila je sedamnaest prvih nagrada na Republičkim takmičenjima, međunarodnom takmičenju Davorin Jenko, Festivalu flautista u Valjevu, kao i na festivalima muzičkih i baletskih škola.

Kao dobitnica Gran pria (Makedonija), u junu mesecu 2008. godine održala je dvonedeljna turneja Stars of tomorrow, po gradovima Austrije i Nemačke. U okviru turneje nastupila je kao solista, sa gudačkim kvartetom Quartetto di Gioia iz Republike Češke i gitaristkinjom Judit Bunk iz Nemačke. Koncert u Minhenu snimio je radio Bavaria. U aprilu mesecu 2008. godine Simonida je izabrana kao jedna od pet najboljih studenata Fakulteta muzičke umetnosti u Beogradu, za projekat Dani Beograda u Londonu. Održali su dva koncerta u Londonu, u čuvenoj Katedrali St. Martin in the Fields i na Fakultetu Guildhall School of Music & Drama.

Mnogobrojne sertifikate Simonida je stekla učešćem na majstorskim kursevima u zemlji i inostranstvu kod eminentnih umetnika i profesora kao što su Emmanuel Pahud, Vincent Lucas, Michel Debost, Pierre-Yves Artaud (Francuska), Andres Ljungar Chapelon (Švedska), Aleš Kacjan (Slovenija), Ittez Gergely (Mađarska), Christian Gurtner (Austrija), Chalog Benedek (Mađarska), Mikael Helasvuo (Finska), Dejan Gavrić (Nemačka), Maurice van Leishout, Ilia Korol (Rusija), Verena Fischer, Linde Brunmayr Tutz (Austrija), Leone Buyse (USA) i mnogih drugih.

Redovno nastupa kao solista, kamerni i orkestarski muzičar u inostrantvu, u svim značajnim dvoranama u Beogradu (Kolarčeva zadužbina, Sava Centar, Galerija SANU, Skupština grada Beograda, sala SKC-a, Etnografski muzej, Jugoslovensko Dramsko Pozorište, AKUD Lola, Umetnički paviljon Cvijeta Zuzorić itd) i ostalim gradovima Srbije. Sa orkestrom Vojske Srbije Stanislav Binički i kamernim orkestrom Dušan Skovran nastupala je kao solista u Beogradu 2007. i 2015. godine. Takođe je učestvovala na domaćim festivalima kao što su BUNT, Gitar Art, Rosi fest, Dunav fest i na mnogim projektima poput premijernih izvođenja dela srpskih i stranih kompozitora na festivalima u Srbiji i Master klasovima u Austriji. Ostvarila je trajne audio zapise za Radio Beograd i Bavaria Radio. Od 2016. godine svira baroknu traveso flautu.